۳۶. عَوض بی‎یِن قیافَه مسیح

یِ روز، عیسی سِه نفر دِ شاگِردیاش یعنی پترس، یعقوب ئو یوحنانِه وِرداشت ئو بُرد وِ توک کوه بُلِنی تا وا یَک دُعا بَکَن. (یوحنائی کِه عیسی‎نِه تعمید دَ، کَسی هَنی‎ئَه)

مُوقَه دُعا، ریی عیسی چی اَفتآو نورانی بی ئو جُومَه‎ش چی نور اِسپی بی. طوری اِسپی بی کِه وِ ریی زِمی چی وِنَه پیا نِمووَه.

اوسِه موسی ئو ایلیا نبی وش دِرُومان. ای پیایا، صدها سال وِرَز ای اتفاق وِ ریی زِمی زِنِئی می‌کِردِن. اونُو وا عیسی دِبارَه مُردِنِش کِه وِ زیئی دِ اورشلیم اتفاق مُوفتا، صُبَت کِردِن.

وَختی کِه موسی ئو ایلیا وا عیسی سرگرم صُبَت کِردِن بی‎یِن، پترس وِ عیسی گُت: «چِه خوئَه کِه اِیما هایم ایچِه. اجازَه بِه سه تا کولا بَسازیم؛ یَکِی سی تو، یَکِی سی موسی ئو یَکی هَم سی ایلیا.» پترس نُوِنِس کِه چی مُوئَه.

هَنی حَرفِ پترس تَموم نِوی‎ئی کِه اُور نورانی‎ئی اُما وِ هار ئو اونُون گِرِت دِ وَر ئو دَنگی دِش رَسِس کِه: «یِنا کُر عزیز مِ کِه دِ او راضی‎ئِم. وِ حَرف او گوش بَکیت.» سه شاگرد دِ ترس اُفتان وِ ریی زِمی.

عیسی دَس نیا وِشُو ئو گُت: «وِریسیت ئو زَلَه‎تُو نَروئَه». وَختی کِه اونُو وِ هَمَه لا سِیل کِردِن، جُز عیسی کَسی هَنی‌نِه دِ اوچِه نِئی‎یِن.

عیسی ئو اُو سِه شاگرد دِ کوه اُمان وِ هار. اوسِه عیسی وِ اونُو فرمایش کِرد: «ایسِه دِ اُو چی‎ئی کِه دیئیت وِ کَسی چی‎ئی نُوئیت. مِ وِ زیئی می‎میرِم ئو دُوارَه زِنَه موئِم. دِما وَ می‌تُونیت وِ بَقیَه بُوئیت کِه چی دیئیت.»