۴۱. خدا عیسی‎نِه دِ مین مُردیا وِرمیارَه

دِما یَه کِه سَروازیا عیسی‎نِه مصلوب کِردِن، گپونِ قومِ یهود رَتِن وِ تِه پیلاتس ئو گُتِن: «عیسى دِ دِرو گُت کِه دِما سِه روز دِ مین مُردیا وِرمِسَه. سی‎یَه‎کِه شاگِردیاش نَتونَن لَشِش بُوزَن، بایس کَسی‎نِه مامور بَکیم تا سی سِه روز دِ قُور نِگَه‎بُونی بَکَه. اَر بَتُونَن لَشِه بُوزَن، اوسِه اِدا می‎کَن کِه او دِ مین مُردیا وِریسائَه.»

پیلاتس گُت: «سَروازیائی‌نِه وا خُتُو بُوریت ئو تا جائی کِه می‎تُونیت ویردار قُور بوئیت.» وِ ای خاطِر اونُو بَرد دَم دَر قُورِه مهر ئو موم کِردِن ئو سَروازیائی‌نِه دِ اوچِه نیان وِ نِگَه‎بُونی، تا کَسی نَتُونَه لَشِه بُوزَه.

سی‎یَه‎کِه دِما روزِ خاکسپاری عیسی، یعنی روزِ شبات کار کِردِن ممنوع بی، هیچ‎کُوم دِ دوس‎یا عیسی نَتُونِسِن رُوئَن وِ سَر قُور. اَما روز بَد صو زی، چَن تا دِ زَن‎یا آمادَه بی‎ئِن تا رُوئَن وِ سَر قُورِ عیسی ئو لَش عیسی‎نِه خُوش‎بو بَکَن.

وِرَز یَه کِه زَن‎یا بَرَسَن وِ اوچِه، دِ تِه قُور زِمی لَرزَه شدیدی اُما. فرشتِه دِ آسِمُو اُما وِ هار، بَرد دَم دَر قُورِه پِل دَ وا لائی ئو نِشِس وِ سَرِش. اُو فِرِشتَه چی برقِ آسِمُو می‎دِرَخشِس. نِگَه‌بُونیا وا دییِن او چِنُو زَلَه‎شُو رَت کِه چی مُردِه اُفتان وِ ریی زِمی.

وَختی کِه زَن‎یا رَسِسِن وِ سَر قُور، فِرِشتَه وِشُو گُت: «زَلَه‎تُو نَرُوئَه! عیسی ایچِه نیسا. او هِه اُو طور کِه وَعدَه دِئی دِ مین مُردیا وِریسائَه. سِیل مین قُورِ بَکیت ئو بِئی‎نیت.» زَن‎یا سِیل مین قُورِ کِردِن ئو جائی کِه لَش عیسی‎نِه نیائِین دِش دییِن، اَما لَشی پیا نَکِردِن.

اوسِه فِرِشتَه وِ زَن‎یا گُت: «رِیت ئو وِ شاگردیا بُوئیت کِه عیسی دِ مین مُردیا وِریسائَه ئو وِرَز شِما میرَه وِ جلیل.»

زَن‎یا دِ حالی کِه شاد بی‎یِن ئو وا رَتین، رَتِن وا لا شاگردیا تا خَوَر خوشِه وِشُو بَرَسِنَن.

دِ ‌حالی کِه زَن‎یا می‌دُوئِسِن تا ای خَوَر خوشِه وِ شاگردیا بِئَن، یِهُو عیسی‎ وِشُو دِروما. اونُو دِ بِراوَرِش سِجدَه کِردِن. عیسی وِ اونُو گُت: «زَلَه‎تُو نَرُوئَه! رِیت ئو وِ شاگردیا مِ بُوئیت کِه رُوئَن وِ جلیل ئو مِنِه دِ اوچِه مِئی‎نَن.»