۴۵. اِستیفان ئو فیلیپُس

یَکِی دِ رَبَریا کلیسایا اولی، پیائی وِ نُوم اِستیفان بی کِه هَمَه وِش عزت می‎نیان. روح‎القدس وِ او قدرت ئو حکمت دِئی. اِستیفان معجزه‎یا زیادی اَنجُوم دَ ئو خیلی‎یا وا حرف‎یا او وِ عیسی ایمان اُوِردِن.

روزی کِه اِستیفان سَرگَرم یاد دِئِن دِبارَه عیسی بی، قَری دِ یهودی‎یائی کِه وِ عیسی ایمان ناشدِن، شُرو کِردِن وِ جَرّ ئو جُرّ وا اِستیفان. اونُو خیلی عَصَبُونی بی‎یِن ئو وِ رَبَریا مذهبی دِبارَه اِستیفان دِ دِرو گُتِن: «اِیما شِنَفتیم کِه او دِبارَه موسی ئو خدا، حرف‎یا گَنی می‌گُت.» پَ رَبَریا دینی، اِستیفانِه دَسگیر کِردِن ئو اونِه بُردِن وِ تِه کاهن گَپ ئو بَقیَه رَبَریا یهودی. اوسِه شاهدیا دِروزِه بیشتِری اُمان ئو دِبارَش دِرو گُتِن.

کاهن گَپ دِ اِستیفان پُرسی: «اُو چی‌ئی کِه ای آیِم‎یا دِبارَه تو مُوئَن حقیقت دارَه؟» اِستیفان سی جِوُو وِ ای سوال، حرف‎یا زیادی وِ کاهن گَپ گُت. او گُت کِه خدا دِ زِمُون ابراهیم تا دُورُو عیسی، کاریا گَپ زیادی سی یهودی‎یا اَنجُوم دا، اَما ای قوم دَفَه‎یا زیادی دِ او نافرمونی کِردِنَه. استیفان وِ اونُو گُت: « شِما قومِ سرسختی هیسیت ئو دِ بِراوَر خدا سرکَش‎ هیسیت. شِما هِه روح‎القدسِ رَد کِردِیتَه، دُورس هِه‌ اُو طوری کِه بُوئَه‌یا اِیما هِه خدانِه رَد کِردِنَه ئو پیومبریاشِه کُشتِنَه. اَما شِما کاری بَتِر دِ اونُو اَنجُوم دئیت، شِما مسیحِه کشتید!»

وَختی کِه رَبَریا مذهبی ای حرف‎یانِه شِنَفتِن خیلی عَصَبُونی بی‎یِن، گوش‌یا خُشُونِه گِرِتِن ئو هَوار زَن. اونُو اِستیفانِه دِ شهر کَشین وِ دَر ئو سنگسارِش کِردِن تا بَمیرَه.

اِستیفان دِ حالی کِه جُو می‎دَ هِنا کِرد: «اِ عیسی! روح مِنِه قبول بَکُو.» اوسِه وِ زُونی دِراُما ئو دُوارَه هِنا کِرد: «اِ خداوند! ای گناهِ وِ اونُو نیر» ئو اوسِه جُو دَ.

اُو روز خیلی دِ مَردِم اورشلیم شُرو وِ اذیت ئو آزار پیرویا عیسی کِردِن ئو ایمانداریا وِ جایائی هَنی جیستِن. اَما وا ای حال پیش آمدیا‎یا، اونُو وِ هَرجا کِه می‌رَتِن دِبارَه عیسی سخنرانی می‌کِردِن.

یَکی دِ شاگردیا عیسی وِ نُوم فیلیپُس وا خیلی دِ ایمانداریائی هَنی، دِ زِمُون جور دِ اورشلیم جیستی. او رَت وِ سامرَه، دِ اوچِه دِبارَه عیسی سخنرانی کِرد ئو خیلی دِ مَردِم اوچِه نجات پیا کِردِن. اوسِه یِه روز، فرشتِه دِ لا خدا وِ فیلیپُس اَمر کِرد تا رُوئَه وِ جَدِه دِ بیابُون. وَختی کِه او دِ اُو جَدَه بی، یَکی دِ مقام‎یا مهم حَبَشَه‌نِه دیی کِه وا گاری خُش سفر می‌کِرد. روح‎القدس وِ فیلیپُس فرمایش کِرد تا رُوئَه وِ تِه اُو پیا ئو واش صُبَت بَکَه.

وَختی فیلیپُس وِ گاری نِزیک بی، شِنَفت کِه اُو شخص حبشی تیکِه دِ کِتآوِ اشعیای نبی‎نِه مُوحُونَه. اوچِه کِه مُوئَه: «چی میشی کِه سی ذبح مُورَن ئو بِرِه کِه وِ تِه چَرَه‎گریا خُش خاموشه، هیچ کَلَمِه نَگُت. وا او ناعادلانَه رفتار کِردِن ئو وِش عزت نَنیان. اونُو جُونِشِه گِرِتِن.»

فیلیپُس دِ شَخص حبشی پُرسی: «او چی‎ئی کِه مُوحُونی میتونی بفهمیش؟» حبشی جِوُو دَ: «نه. مِ نِمی‌تُونِم وَنِه بَفَمِم مَر کَسی سیم وازِش بَکَه. دِت میحام بیای ئو وِ تِه مِ بَشینی. اشعیا یَنِه دِبارَه خُش یا کَسی هَنی مُوئَه؟»

فیلیپُس رَت وا مین گاری ئو تِه او نِشِس، اوسِه سی حبشی واز کِرد کِه اشعیا اُو جانِ دِبارَه عیسی نوشتَه. فیلیپُس جا‎یا زیادی دِ کَلُوم خدانِه سی او واز کِرد ئو پیغومِ انجیلِ عیسی‎نِه وِ او رَسَن.

دِ حالی کِه فیلیپس ئو پیا حبشی واوَر می‎رَتِن، رَسِسِن وِ یِه گُولِم آویی. پیا حبشی گُت: «سِیل بَکُو ایچِه آو هیسا! مووَه مِ تعمید بیرِم؟» ئو وِ نوکَرِش فرمُون دَ کِه بیل گاری بِیسَه.

وِ ای خاطِر اونُو رَتِن دِ مین آو ئو فیلیپُس پیا حبشی‌نِه تعمید دَ. وَختی دِ آو اُمان وِ دَر، یِه‌دَفَه روح‎القدس فیلیپُسِه بُرد وِ جائی هَنی، فیلیپس دِ اوچِه وِ مُوعِظَه دِبارَه عیسی اِدامَه دَ.

پیا حبشی وِ سفر خُش وِ لا حُونَش میرت. او دِ یَه کِه عیسی‎نِه اِشنَختَه شاد بی.