۴۶. پولس مسیحی مووَه

پیائی وِ نُوم سولُس بی کِه دِ جِوُونی مُوقَه کُشتِن استیفان، ویردار جُومَه‌ یهودی‎یا مِوی ئو وِ عیسی ایمان ناشت. او مسیحی‎یانِه آزار می‌دَ ئو دِ اورشلیم دِ حُونِه وِ حُونِه هَنی می‌رَت تا پیایا ئو زَن‎یانِه دَسگیر بَکَه ئوِ بُونَه دِ زِندُون. کاهن گَپ وِ او گُت کِه رُوئَه وِ شهرِ دمشق تا مَسیحی‎یا اوچِه‌نِه دَسگیر بَکَه ئو وِرگَردِنَه وِ اورشلیم.

وِ ای خاطِر سولُس وا لا دمشق اُفتا وِ رَه. وِرَز رَسِسِن وِ اوچِه، نیر درخشونی دِ آسِمُو دُور ئو وَرشِه گِرِت دِ وَر ئو اُفتا وِ زِمی. سولُس دَنگی شِنَفت کِه وِش گُت: «شائول، شائول، سی‌چی وِ مِ عذاو مئی؟» سولس پُرسی: «سرورِم، تو کی‎ئی؟» عیسی وِ او جِوُو دَ: «مِ عیسی‎ئِم. هِه وِنَه کِه وِش آزار می‌رَسِنی!»

وَختی کِه سولُس دِ جا وِریسا، تیاش نِمِئیی. دوس‎یاش اونِه وا لا دمشق رَهمُونی کِردِن. سولُس مدت سه روز، چی‎ئی نَحَرد ئو نَنوشی.

دِ شهر دمشق، شاگردی وِ نُوم حنانیا زِنِئی می‌کِرد. خدا وِ او فرمایش کِرد: «رُو وِ حُونِه کِه سولُس ها دِش. دَس‎یا خُتِه بَنی وِش تا دُوارَه بِئی‎نَه.» اَما حنانیا گُت: «خداوندِم! مِ شِنَفتِمَه کِه ای پیا چِطور وِ ایمانداریا عذاو می‌رَسِنَه.» خدا دِ جِوُو گُت: «رُو! مِ اونِه پَسَن کِردِمَه تا نُوم مِنِه وِ یهودی‎یا ئو طایِفه‎یائی هَنی وازگو بَکَه. او وِ خاطِر نُوم مِ، رنج ئو مصیبت‎یا زیادی مِئی‎نَه.»

پس حنانیا رَت وِ تِه سولُس ئو دَس‎یا خُوشِه نیا وِش ئو گُت: «هِه ‌اُو عیسی کِه دِ مین رَه وِ تو دِراُما، مِنِه فِرسَن تا تو هَنی بینایی خُتِه پیا بَکی ئو دِ روح‎القدس پُر بای.» سولُس دَرجا توُنِس دُوارَه بِئی‎نَه ئو حنانیا اونِه تعمید دَ. اوسِه سولُس غذا حَرد ئو قدرتِش وِرگَشت.

سولُس دَرجا شُرو وِ مُوعِظَه سی یهودی‎یا دمشق کِرد ئو می‌گُت: «عیسی پسرِ خدائَه!» یهودی‎یا خیلی وا رَتِن، سی‎یَه‎کِه پیائی کِه تَقِلا می‌کِرد ایمانداریانِه دِ بِئن بُورَه، ایسِه خُش وِ عیسی ایمان اُوِردَه! سولُس بِنیا نیا وِ جَرئوجُر وا یهودی‎یا. او نِشُو دَ کِه عیسی هِه ‌اُو مسیحَه.

دِما چَن روز، یهودی‎یا قصد کشتنِ سولُسِه کِردِن. اونُو کَسُونی‌نِه فِرسَنِن تا اونِه دِ دروازَیا شهر پیا بَکَن ئو بَکُشَن. اَما سولُس دِ قصد اونُو خَوَر دار بی ئو دوس‎یاش وِش کمک کِردِن تا بَجی‎ئَه. یِه شُو اونِه نیان دِ سَلِه ئو دِ دیواریا شهر فِرسَنِن وِ هار. دِما وَ کِه سولُس دِ دمشق جیست، وِ مُوعِظَه دِبارَه عیسی اِدامَه دَ.

سولُس رَت وِ اورشلیم تا وا رسول‎یا دیدار بَکَه، اَما اونُو زَلَه‎شُو دِش رَت. اوسِه یِه ایمانداری وِ نُوم برنابا، سولُسِه بُرد وِ تِه رسول‎یا. او وِشُو گُت کِه چِطوری سولُس، وا جُرَت دِ دمشق مُوعِظَه کِردی. دِما وَ بی کِه رسول‎یا، سولُسِه قبول کِردِن.

قَری دِ ایمانداریا کِه دِ جورِ شهر اورشلیم جیستین، رَتِن وِ شهر دیری وِ نُوم انطاکی‎یَه ئو دِبارَه عیسی مُوعِظَه کِردِن. بیشتِر مَردِم انطاکی‎یَه یهودی نِوین، اَما سی اولین دَفَه ایمان اُوِردِن. برنابا ئو سولُس رَتِن وِ اوچِه تا وِ ایمانداریا تازَه، دِبارَه عیسی بیشتِر بِئَن ئو کلیسانِه قوت بیین. دِ انطاکی‎یَه بی کِه سی اولین گِل وِ ایمانداریا وِ مسیح، «مسیحی» گُتِن.

یِه روز مَسیحی‎یا انطاکی‎یَه سرگرم دُعا ئو روزَه بی‎یِن کِه روح‎القدس وِ اونُو فرمایش کِرد: «برنابا ئو سولُسِه سی کاری کِه اونُونِه سی اَنجُومِش هِنا کِردِمَه، جِگا بَکیت.» اوسِه کلیسا انطاکی‎یَه دَس‎یا خُشُون نیان وِ ریی برنابا ئو سولُس ئو سی‎شُو دُعا کِردِن. اوسِه اونُونِه فِرسَنِن تا خَوَر خوش عیسی‎نِه دِ جایائی هَنی مُوعِظَه بَکَن. برنابا ئو سولُس وِ مَردِم زیادی دِ طایِفه‎یا جور وا جور یاد دَن ئو مَردِم زیادی وِ عیسی ایمان اُوِردِن.