۷.خدا یعقوبِه برکت مِئَه

اُو دو کُر گَپ بین. عیسو دوس داشت رُوئَه شکار اَما یعقوب پیا حُونَه نِشینی بی. رِبکا یعقوبِ دوس داشت اَما اسحاق عیسونِه دوس داشت.

یِ رو وَختی کِه عیسو خیلی گُسنَش بی دِ شِکار وِرگَشت. عیسو وِ یعقوب گُت: «بی زَمَت کَمِی دِ غذاتِه بِه وِ مِ.» یعقوب دِ جِوُوِش گُت: «اَوَل وِ مِ قول بِه کِه هَر چی وِ خاطِر پیشِه‌زایی وِ تو می‌رَسَه وِ مِ بَوَخشِنی.» اوسِه، عیسو قول دَ کِه هَمَه چیا ارزش‎دار پیشِه‌زایی خُشِه وِ یعقوب بَوَخشِنَه. اوسِه یعقوب کَمی غذا وِ عیسو دَ.

وَختی اسحاق می‌حاست کِه برکت خُشِه وِ عیسو بِئَه، ربکا وا حُقَه بازی یعقوبِ دِ جا عیسو فِرسَن وِ اُتاقِ اسحاق. اسحاق پیر بیئی ئو دَ نِمی‌تُونِس خو بِئی‎نَه. یعقوب جُومَه عیسونِه پوشی ئو مِل ئو دَس‎یا خُشِه وا پوس بُز پوشِنا.

یعقوب اُما وِ تِه بُوئَه‌ش ئو گُت: «مِ عیسوِم ئو اُمامَه تا مِنِه برکت بِئی.» وَختی کِه اسحاق دَس زَه وِ می بُز ئو جُومَه‎نِه بو کِرد، گِمُو کِرد کِه عیسو اُمایَه وِ تِئش ئو اونِه برکت دَ.

عیسو فره بدِش دِ یعقوب میُوما، سی‌یَه‌کِه او حَق پیشِه‌زایی ئو برکت اونِه وِراقَنی. وِ ای خاطِر نَقشَه کَشی کِه دِما مُردِنِ اسحاق، یعقوبِ بَکُشَه.

اَما ربکا ای جریانِه فَمِس. او ئو اسحاق، یعقوبِ وِ جا دیری وِ تِه فامیل‎یا رِبِکا فِرسَنِن.

یعقوب سال‎یا زیادی وِ تِه فامیل‎یا ربکا زِنِئی کِرد. دِ اُو دُورُو، او دُوئَت کِرد ئو وِ صِحآو دُوزَه کُر ئو یِه دُختِر بی. خدا وِ یعقوب مالِ زیادی بَخشَن.

دِما بیس سال دیری دِ حُونَش دِ کنعان، یعقوب وا عیالش، نوکَریاش ئو کُل گَلَه‌ خُش وِرگَشت وِ اوچِه.

وا ای حال یعقوب خیلی هِراسُو بی، سی‌‍یَه‌کِه گِمُو می‌کِرد کِه عیسو هَنی میحا اونِه بَکُشه. سی یِنَه بُرّی دِ حِیوُن‎یا گَلَه‌شِه سی پیش‌کَشی‌ فِرسَن سی عیسو. نوکری کِه اُو حِیوُن‎یانِه بُردی سی عیسو ، وِش گُت: «ای حِیوُن‎یانِه نوکَرِت یعقوب وِ تو پیش‌کَش می‌کَه. او وِ ای زیئی می‌رَسَه وِ ایچِه.»

اما عیسو دَ قصدِ صِدَمَه زَئِن وِ یعقوبِه ناشت ئو دِ دی‎یِن او خیلی خوشحال بی. یعقوب دِ صلح ئو آرُومی دِ کنعان زِنِئی می‌کِرد. اوسِه اسحاق مُرد ئو یعقوب ئو عیسو نیانِش دِ خاک. پِیمُونی کِه خدا وا ابراهیم بَستی، دِما اسحاق وِ یعقوب رَسِس.