۱۲- خِروج

اسراییلیا خَله خِشال بینه که دَرِنه مصرِ جه دَر شونِنهِ. وِشون دیگه برده نَی بیِنه وُ وَعدِه بَئی سَرزَمینِ وَر پیش شینه. مصریام هَرچی که اسراییلیا وِشونِ جه بِخواستِنه، طلا ونقره و ارزش دار بارِ هَمِه رِه وِشونِه هِدانه. اَتی مردم کِه اسراییلی نَی بینِه اَمّا خِدا رِه بُوور داشتِنه وشونِ هِمکِت مصر جِه دَربوُردنه.

اَتّا سِتون ابر روزِ دلِه و اَتّه سِتون تش شُوی دله وشونِ جِلوُجِلوُ شیه. خِدام اَبر و تَشِ سِتونِ دِله وشون ره هِمکتی کِرده و هَمیشه راه ره وشونه نشون دائه. وِشونِم تِنا یِتّا کار وِسّه هَکِرد بون؛ اونِم خدایِ دِمبالِ سَر بورِن.

اَتِّ کَم بوگذشته پِه، فرعون وُ وِنه مَردِم شه هَکِرده کاِر جِه پَشیمون بَئی نِه وُ اسراییلیایِ دِمبال پِه دَکتِنِه تا اَیْ دواره وِشون رِه شِه بَردِه هَکِنِن. خِدا وِشونِ رَأی رِه دِگاردِنیه تا وشون ره هالی هَکنه که وِه تِنا راس راسی خِدا هّسه و مَردِم بَدونِن که یَهّوه، فرعون و مِصریایِ خدایِ جِه تِواناتِره.

اسراییلیا مصرِیایِ اَرتشِ کِه بَد ینِه، اونگِدر وِشون ره هالی بَیِّه، کِه ِسرخه دِریوی دِلِه و فِرعونِ اَرتشِ میون گیر دَکِتِنه. وِشونْ هُول وُ وِلا دَکِتِنه و شُونگ وُ شِوَنگْ کِردِنه: «چی شی ِوسّه مصر جِه در بی یَمّی؟» « اِسا هَمِه میرمی.»

موسی اسراییلیا رِه باتِه: «هولْ نَخِرین! اَمروز خِدا شِمِسِّه جنگ کِندِه وُ شِما آزاد بُونِنی» اَیْ خِدا موسی رِه بِفَرمِسِّه: «اسراییلیا رِه باوُوْ که سِرخِ دِریویِ وَر راه دَکِفِن»

اونگِدِر خِدا اَبرِ سِتون رِه رُوش هِدا و اِسراییلیا وُ فِرعونِ اَرتِشِ میون بِشته، تا مِصریایِ سَربازا نَتونِن وِشون رِه بَوینِنْ.

خِدا موسی رِه دَستور هِدا کِه شِه دَس رِه دِریوی سَر راسْ هَکِنِه. هَمونگِدِرِم خِدا اَتّا وا رایی هَکِردِه و دِریویِ اُووْ چَپ وُ راسْ بُورده، اَتِّ جور که دِریوی دِلِه اتّا راه واز بَیِّه.

هَمینطی که اِسراییلیایِ دِ وَر، دیوارِ وِنِکِتْ اوُ دَیْ بَی یِه، وِشونِم دِریویِ دِلِه شِه راه رِه بَیتِنه و بوردِنه.

اَته کم که بوگذشته، خِدا ابرِ سِتون ره بَیتِه تا مصریا بَویِنِن کِه اسراییلیا دَرِنِه ِفرار کِنِنه. اونگِدِر مصریا بِنا بَیتِنه که وشون رِه دِمبال هَکنن.

هَمینتاسّه اونام اسراییلیایِ په دِریویِ دِله بوُردِنه، مُنتا ِخدا مصریا ره اینطی ترس بِدائه که وشونِ گاریا تیلِ دِله دِماسّه. وشون شونگ کِردنه وُ گِتِنه: « دَر بُورین! چونکه ِخدا، اسراییلیایِ وسّه جَنگ کِنّه.»

اِسراییلیا کِه خارخار اون وَر دِریو بَرسیِنه، خِدا موسی رِه بِفَرمِّسه: « اَتّه وارِ دیگه ِشه دَسْ رِه دِریوی وَر دِراز هَکن.» موسام هَمطی هَکِرده، اونگِدِر اُو دِ وَرِ ِجه مصریا وُ وِشونِ گاریایِ سَر بَشِنی بَیِّه وَ همه دِریویِ دِله غَرق بَیِنه وُ بَمِردِنه.

اسراییلیا که اِسا شِه چِش جا بَدینه که چِطی مصرِ ارتِش نابود بَیِّه خِدا جِه دِلگَرم بَیینه و بوُور هَکردنِه که موسی خِدایِ پِیغُمبِر هَسِّه.

بَنی اِسراییل خَله خِشال بیِنه چونکه خِدا وِشون رِه بَردگی و مَرگِ جه نِجات هِدا بی یِه. اِسا وِشون آزاد بینِنه که خِدا رِه پَرَستِش هَکِنِن وَ وِنه جِه فَرمون بَوِرِن. اسرایلیام شِه رِهاییِ وِسِّه آواز خونِسِّنِه و خِدا رِه سِتایِش کِردِنه که وِشون رِه مِصریایِ دِسِ جِه دَر بَوِردِه.

هِمینتاسّه خِدا شِه قوم ره فَرمون هِدا که هر سال اینگِدِر جَشن بَیرِن و شِه یاد بیارِن که خِدا چِطی مصریا ره شِکَست هِدا و بَنی اسراییلِ رِه بَردِگی ِجه آزاد هَکِرده. اینتا جشنِ نوم رِه، پِسَخ بِشتِنِه. وشون هَر سال قربونی وَره ره کِباب کِردنه و فَطیرِ نونِ جا خِردِنه و جَشن گیتِنه.