۱۴- بیابونِ دِلِه سَرگِردونی

خِدا بنی اسراییل رِه شِه دَستورایِ جِه آگاه هَکِردِه پِه وِشونِ رِه سینایِ کویِ وَر راهنمایی هَکِردِه. وشونِم پَیمون خاطِری که خدایِ جِه دَوِس بینِه ، وِسّه که دستورای دینیِ جِه فَرمون بُرداری هَکِرد بوُئن. خِدایِ خواسِت بی یِه که وِشون کنعانِ سرزمین، یا هَمون وَعدِه بَئی سَرزَمین بَرِسِن. خِدام اسراییلِ پیش پیش ابرِ رجِه دِلِه شییِه و مردمِم وِنِه پشتِ سَر شینِه.

خِدا ابراهیم، ایساق و یَعقوب جِه قرار بِشتِه که وَعده بَئی سَرزمینِ رِه وشونِ وَچونِ هَدِه. مُنتا هَمونگدِر اَتّا تیر و توارای دیگِه اونجِه زِندگانی کِردنه که وِشون ره کَنعانیا گِتِنِه، کَنعانیا راسّی خِدای جِه فرمونبَری نِداشتِنه و وِره پَرِستِش نَکردنِه. وشون دِراغی خِدا رِه پرستِش کِردنِه، و هَمیشِک شَرّ دِمبال دَئی بینه.

خِدا اسراییلِ قوم رِه بِفَرمِسِّه: «وعَدِه بَئی سَرزَمین که بَرِسینی وِنِه کِه شِه خِدِرِه وشونِ دَسِ جِه رِها هَکِنین، وِشونِ جا رَفت وُ آمِد نَکِنین و زَن بِده بِستون نَکِنین، وَ وشونِ تمومِ بُتا رِه نابود هَکِنین. اگه اینتا دَستورایِ جِه نافَرمونی هَکِنین دَرِنی وشونِ بُتا رِه مِه عَوِضْ پَرِستِش کِنِنی»

اسراییلیا کِه کنعانِ مرز وُ سامون بَرِسینِه موسی هر طایِفه جِه اَتِّ تَن، سَرجمع دوازده تَنْ رِه بَیتِه و کَنعانِ سرزمینِ دلهِ جاسوسی ِوسِّه وِشون رِه راه یاد بِداهِه. اَیْ وشونِ جِه بِخواسِّه که پِرس و جو هَکِنِن کِه کنعانیایِ قِد و تِوان چَنده هَسِّه.

اونتا دِوازده تا مَردی، چِل روز کَنعان دِلِه سَفِر هَکردِنه وُ اَی دَگِرِسِنه. وِشون شِه قُوم رِه باتِنِه: «زمینا خَلِه حاصلخیز هَسِّه و بار فِراوونِه.» مُنتا جاسوسایِ میون، دَه تَن باتِنِه: « وشونِ شهرا خَلِه سِفت و سَخته مُنتا وشونِ مَردِم غولِ واری هَسِّنِه. اَگه وِشونِ جا جَنگ هَکِنیم، شَک نَکِنین که شِکِست خِرمی وُ وِشونِ دَس میرمی»

اونگِدِر دِتا خَوِرچینِ دیگه ، کِه وشونِ نوم کالیب و یوشع بی یِه باتِنِه: «دِرِسِّه که کنعانیایِ مردِم اَمِه جِه بِلِن تِر و قِددارتِرِنِه مُنتا اِما توُمبی وِشونِ رِه شِکِست هَدیم! چونکه خِدا اَمِه وِسّه جَنگ کِندِه.»

اَمّا قُوم یوشع و کالیبِ گَپا رِه گوش نَکِردِنِه وُ موسی و هارونِ جِه خَشم بَئینه و باتِنِه: «چی چی وِسِّه اِما رِه ترسناکِ جا بیاردِنی»، وِسِّه مصرِ دِلِه بَمونِس بُوییم. اَگه اونتا سرزمین دِلِه بُوریمِ ، جَنگ ِ دله اِماره کِشِنِنه و اَمِه زن وُ وَچونِ ره بَردگی وَرنِنه.». وِشون بِخواسِّنِه که اَتّا رَهبرِ دیگه بَیرِن که وِشون رِه دِوارِه مصرِ دِلِه دِگاردِنِه.

وِشونِ گَپای جِه خِدا رِه خَلِه خَشم بَیتِه و کیمة دیدارِ دِلِه بی یَمو و باتِه: «شِما مِه جِه نافَرمونی هَکِردِنی، اِسا شِما بیابونِ دِلِه سَرگردون بونِنِی. کالیب و یوشَع بَکِتِه، اونایی که بیست سال رِه رَدْ هَکِردِنه، بیابونِ دِله هِلاک بونِنِه و هِچْ ماقِع وِشونِ لینگ وَعدِه بَئی سَرزمینِ ِ دِلِه نَرِسِنه.»

اونگِدِر کِه مَردِم خِدای گپِ بِشتوسِّنه شِه گِناه جِه دَگِرسِّنه. بِنا بَیِتِنِه که کنعانیا رِه هِجوم بَوِرِن. موسی وشونِ گوشزِد هَکِردِه که نَشوئِن، چونکه خِدا وشونِ هِمکِت دَنی بی یِه. مُنتا وِشون موسایِ گَپ رِه گوش نَکِردِنِه.

خِدا اونتا جَنگِ دِلِه وِشونِ هِمکِتْ دَنی بی یِه. هَمینتاسِّه جَنگِ دِلِه شِکست بَخِردِنِه و اَتِّه خَلِه بَمِردِنِه، اونگِدِر اسراییلیا کَنعانِ سرزمینِ جِه دَگِرسِّنه و چِل سال بیابونِ دِلِه سَرگِردون بَمونِسِّنِه.

چِل سالی که اسراییلیا بیابونِ دِلِه سرگِردون بینه، خِدا وشونِ جِه رَسیِه و هَر چی که نیاز داشتِنِه وِشون رِه دائِه، خِدا آسِمونِ جِه اَت جور نون که وِنِه اِسم مَنّا بی یِه وِشونِ وِسّه فِراهِم هَکِردِه. خِدا اَی وشونِسِّه بِلدرچین رایی هَکِردِه که وِشون گوشت دارِن بَخِرِن. خِدا تمومِ چِل سال نِشتِه که وِشونِ رَخت پیت وُ وشونِ کَلوش بوسِّه.

خِدا اَت جور موجِز هَکِردِه که گَتِ سَنگ جِه اُو دَربیاردِه وُ وشون رِه هِدا تا بَخِرِن. مُنتا اَی اسراییلِ قوم غِرغِر کِردِنه و موسا و خِدایِ دَس گَلِـه داشتِنِه. مُنتا اَی خِدا هَمونطی که وَعدِه هِدا بی یِه اِبراهیم، ایساق و یَعقوبِ جا وِفادار بَمونِسِّه.

اَی اَتّ کَش دیگه که اسراییلیا اُو نداشتِنِه بَخِرن خِدا موسی رِه بفرمِسِّه: «سنگِ رِه باُو تا ونِه جِه اُو دَر بِی ِیه» مُنتا موسی بجایِ با تِن شِه دَسِّ چُویِ جا دِ کَش سَنگ رِه بَزّو وُ خِدا رِه بی حُرِمتی هَکِردِه. تَمیزِ اُو سَنگِ جِه دَر بیَمو مُنتا خِدا موسایِ جِه خَشم بَیتِه وَ باتِه: «تِه وَعدِه بَئی سَرزمینِ دِلِه، شِه لینگِ نِلِنّی»

چِل سالی که اسراییلِ قوم بیابونِ دِلِه سرگِردون بینِه اونایی کِه خِدای رو دَر بی یَمونِه بَمِردِنِه. اونگِدِر خِدا اَتّ وارِ دیگه اسراییلیا رِه وَعده بَئی سرزمینِ سامون راهنمایی هَکِردِه. اِسا کِه موسا خَلِه پیر بَیْ بی یِه، خِدا یوشع رِه وِنِه جانِشین هَکِردِه تا اسراییلیا رِه رَهبَری هَکِنه. خِدا موسایِ جا قِرار بِشتِه که اَتّ روز وِنِه واری پَیغُمبِر اِسراییلیایِ وِسِّه راهی هَکِنِه.

خِدا موسا رِه اَمر هَکِرده کِه کوهِ تِکْ بورِه تا وَعدِه بَئی سَرزِمینْ رِه بَوینِه. موسام اونتا زِمینا رِه بَدیِه مُنتا خدا وِره اجازه نِدا که اونجِه گوم بی یِلِّه. اینطی موسی بَمِردِه و اِسراییلِ قوم، سی روز وِنِّسه بِرمه موری هَکِردِنه. یوشَع وشونِ رهبر بَیِّه. وِه خَلِه خارِ رَهبَر بی یِه چونکه خِدا رِه بُووِر داشتِه وَ وِنِه جِه فَرمون وَردِه.