۳۵- دِلسوزِ پی یِر سَرگِذشت

اَتِّه روز عیسی اَتَ خَلّه مَردِم ره_که وِرِه دورِه هَکِرد بینِه تا وِنِه جِه بِشتوئِن_ رِه دَئیِه دَرس دائِه. ویشتِرا باجگیر بینِنه و مَردِمی که نِخواسِّنه موسایِ کِتابِ دستورا رِه گِس هَدِن و به جا بیارِن.

مُنتا پیشوائونِ دینی که اونجِه دَیْ بینه، وینّسِنه که عیسی، گِناهکارایِ جا شِه رَفِقِ وَنِکِت رَفتار کِنده .هَمینتاسّه هِدی هِدی ره گِتِنه که عیسی بَد کاری ِکنده. عیسی که وِشونِه گَپِ بِشتوسّه، اینتا داستان ره شَرح هِدا.

اَتّه مَردی بی یِه، دِتا ریکا داشتِه. اَتّا روز کِچیکِ ریکا شِه پی یِرِ باتِه: «مِن شِه ارثیه ره هَمی اِسا خوامّه.!» همینتاسّه پی یِرِم وِنه سَهم ره شِه داراییِ جِه سِیوا هَکِرده و وِره هِدا.»

کِچیک ریکام اَت کَم بوگذِشته پِه، هَر چی داشتِه نِداشتِه ره جَمع هَکِرده وُ بوردِه دیره شَهر وَ هَمونجِه هِمْ دِمّال عِیش و نوش و گِناه بُوردِه و شِه تِمومِ دارایی ره بَر باد هِدا.

خَلِه نَئی بی ِیه که کِچیک ریکایِ شهر بی جور خِشکسالی بِموئه.وِه هِم دیگه هیچ پولی نِداشتِه تا خِراک بَخرینه و بَخِره. هَمینتاسّه تِنا یِتّا کار وِنِه جِه بَر ای یَمو که هَمون خی بونی بی یه. وَ اَنده دَرموندِه ُو وِشنا بَی بی یِه کِه خیِ خِراکِ جا شِه بِتیم ره سِر کِردِه.

آخِر سَر اَتّه روز کِچیک ریکا شِه شِه جا دِلِه گَپ بَزّو وُ باتِه: «مِن اینجه چیکار کِمّه؟ مِن اینجِه وِشناییِ جِه میرمِه. بیتِّره کِه شِه پی یرِ پَلی دَگِردم ُو وِنِه جه بِخوام که وِنِه اَتّه نوکِر وَنِکِت وِنِسّه کار هَکِنِم.»

اینطی بَّیه که شِه پی یِره سِره وَر راه دَکِتِه، . هَنتا پی یِره سِرة دیاری نَرِسی پِه ، پی یِر وِره بَدیه، پی یِرِه دِل اَنده وِنِسِّه بَسوتِه کِه وِنِه وَر بَتُتِه وُبوردِه وَ وِره کَشِه خِش هَکِردِه.

کِچیک ریکا پی یِرِه باتِه: «پی یِر جان، مِن، هَم تِه جا و هَم خِدا جا بَدی و گِناه هَکِردِمه، هَمینتاسّه سِزاور نیمه کِه تِه ریکا بَوّم.»

مُنتا وِنه پی یِر شِه یِتّا خِدمِت کار ره وَنگ هَکِرده ،باتِه: « دو هَیرین بورین سِرة جِه اَتّه بیتّرین جِمه ره بیارین و مِه ریکایِ تن دَکِنین. اَتّه اَنگوشتِر وِنه اَنگوس بی یِلّین واَتّه کلوش وِنِه لینگِ دَکِنین. اَتِّم پَروارِ گوکزا ره سَر بَورینین تا جَشن بَیریم و بِزَن وُ بِکوب هَکِنیم. چونکه مِه ریکا بَمِرد بی یِه وُ اِسا زِندِه بَیّیه .گُم بَی بی یِه وُ اِسا وِره پيیدا هَکِردِمِه.»

اینطی، وِشون هَمه گَتِ جِشن بَیتِنه.خَلِه نوگذِشت بی یِه که گَتِه ریکا زَمین سَر جِه سِره دَگِرِسّه کِه لَلِه وا و خونِش و سِما ره بَدیه وُ وِنه دِهون وا بَمونِسّه کِه سِرة دِلِه چِه خَوِره.

گَتِ ریکا تا بَدونِسّه که چَکّه سما وِنِه کِچیک بِرارِسِره بیَموئنسّه هَسِّه، وِره غِظ بَیتِه و نِخواسّه سِره دِلِه بی یه. وِنِه پی یِر یور بیَمو ُو وِنِه جِه بِخواسّه تا سِره دِلِه بی یِه و جَشنِ دلِه دَواشه، مُنتا وِه پی یِره گپ ره رَد هَکِرده.

گَتِ ریکا پی یِره باته: «تِمومِ این سالهایِ دِلِه شِه جان و دِلِ جه تِه کارا ره بَرِسیمه و تِه جا وِفادار بیمه! هیچ زَمون تِه دَستور جِه سَر نَپیتِمه و سَرکِش نَیّیِمه .وَ هِچ ماقه نَئ یه که تِه اَتّا بِزکِلِه هِم مِره هَدی تا شِه رَفِقایِ جا هِنیشِم وجَشن بَیرِم. مُنتا تِه اینتا ریکا کِه تِه سَرمایِه ره عَیاشی وُ گِنایِسّه حَروم هَکِردِه و اِسا کِه سِره دَگِرسِّه،تِه وِنه جَشنِسّه اَتّا پَروارِ گوگزا رِه سَر بَوری .»

پی یِر دَر جِواب باتِه: «آ مِه جانِ ریکا، تِه که هَمیشِه مِه وَر دَری و هَر چی کِه مِن دارمِه تِه وسِّه هَسِّه. اِسا بیتِّرین ماقه هَسِّه کِه جَشن بِیریم و بَزِن وُ بِکوب هَکِنیم، چونکِه تِه بِرار بَمِرد بی یه و زِندِه بَیّیِه. گُم بَیْ بی یِه و پيیدا بَیّیه.» کتابِ مُقَدِسّه جه بَئیته داستان: