۳۷- عیسی ایلعازر ره زنده کِندِه
اَتّا مَردی بی یِه ایلعازر نوم ، وِه وُ وِنه دِتا خواخِر َمریم ُو مَرتا عیسایِ خَله خِدِمونی و نِدارِ رَفِق بینِنه. اَتّا روز عیسی بِشتوسِّه که ایلعازر خَله ناخش هسّه. اونگِدِر که عیسی اینتا خَوِر ره بشتوسِّه باته: اینتا ناخِشی وِره نَکوشنِه، ِبَلکِم خِدایِ شِکوه وتِوان رِه دیگِرونِسّه نِشون دِنّه»
دِرِسّه که عیسی وشون ره دوس داشتِه، دِ روز دیگه هِم همونجه ای که دَیّیه، بَمونِسِّه. دِ روز بُگذِشته په عیسی شِه شاگردا ره باتِه: «بِئین دَگِردیم یهودیه .» مُنتا شاگِردا باتِنه: « اَی اِستا، همین چَن روز پیش بی یِه کِه یهودیهٔ مَردِم خواسّنه ته ره بَکوشِن!» در جِواب عیسی باته: « مِه رَفِق ایلعازر بَخِته، مِن وِنِه که وِرِه بیشار هَکِنِم.»
عیسای شاگردا جِواب هِدانِه: «خِداوندا، اگه وِه بَخِتِه،اَی، خار بوُنه.» اونگِدِر عیسی روشِن وُ بی پَردِه باته: «ایلعازر بَمِردِه. خِشحالِمِه اونجه دَنی بیمِه تا مِره بوُوِر هَکنین.»
عیسی هَمونتا شهری کِه ایلعازر وِنه دِله زندِگانی کِرد بی یه، بَرِسیِ پِه ، چهار روز ایلعازر بَمِردِنه جه بُگذِشت بیِ یِه. مرتا عیسای پیشواز بُورده و باتِه: «مِه سرور، اگه اینجِه دَی بوئی، مِه بِرار نَمِردِبی یِه. مُنتا مِن بُووِر دارمِه که هرچی خِدایِ جِه بِخواهی هَکِنی تِه رِه بَخشِنِه.»
عیسی در جِواب باته: «مِن آخِرِت و زندگانی هَسّمه. هرکَس مِرِه بُوور هَکِنِه، اگِرِم بَمیرِه، زِنده بُونِه. هرکَس مِرِه ایمان بیاره نَمیرنه. مِه اینتا گَپ ره بُوور دارنِی؟» مرتا جواب هِدا: « اَره اِستا، مِن بُووِر دارمه که تِه مسیح هَسّی، خِدایِ ریکا.»
اونگِدِر مَریم عیسای پلی بیَمو و وِنه لینگه په دَکِته و باتِه: « مِه سرور، اگه اینجه دَی بوُیی، مِه بِرار نَمِرده.» عیسی وِشونِ جه بَپِرسیِه: وِره کِجِه خاک هَکِردنی؟» وِشون جِواب هِدانه: «اَتّا آرِمگاه دِلِه ، بِرو و بَوین.» هَمون گِدِر عیسی ره بِرمِه بَئیتِه.
ایلعازر آرِمگاه اَتّه غار دِلِه بی یه که وِنِه دَم اتّا گتِ سنگ بِشت بینِه. اونگدر که عیسی غارِ دَم برِسیِه وِشون ره باته: «سنگ ره کنار بَزنین!» امّا مَرتا باتِه: «چار روزِه کِه بَمِردِه. اِسا دیگه وِنِه تَن بو بیَمو.»
عیسی جواب هِدا: « مَگِه ناتمِه مِره بُوور هَکِنين خِدای گَتِ گیری و تِوان رِه وینِّنِی؟» همینتاسّه وِشونِم سنگ ره وَر هِدانه.
اونگدر عیسی آسمون ره هارشیِه وُ باته: «پی یِر تِه مَمنونِمِه که مِره اِشتونی. دومبِه کِه همیشِه مِره گوش کِنّی، مُنتا اینتا رِه مَردِمِ خاطری باتِمِه کِه اینجه دَرِنه تا ایمان بیارِن که تِه مِره رایی هَکِردی.» این کَش دَستوری وار،شِه بِلّندِ صِدا بِفَرمِسّه: «ایلعازر دَر بِرو!»
ایلعازر همینطی که وِنِه تَن کَفِن پیچ بیِ یه، شِه گورِ جه دَر بیَمو. عیسی وشون ره باته: «کَفِنه بوشین تا وِه بِتونِه راه بورِه.» خَلِه یهودیا این مٌوجِز ره بَدینِه وُ عیسی ره ایمان بیاردنِه.
مُنتا گَت گَتای یهودِ دین، حسودی هَکِردِنه، همینتاسِّه اَتّه جا جمع بَیّنِه تا نَقشِه دَکِشِن کِه عیسی و ایلعازِرِ بَکوشِن.
کتابِ مُقَدِسّه جه بَئیته داستان: انجیل یوحنا فصل ۱۱ آیه های ۱ تا ۴۶
رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراکگذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).