۴۲- عیسی آسِمونِ وَر دَگِرِسّه

اون روز کِه خِدا عیسی رِه مِردِه هایِ دِلِة جِه راسْ هَکِردِه، وِنِه دِتا شاگِرد کِه هَمون وَرا اتّه شهرِ دیگِه دَی شینِه، عیسایِ دَروارِه گَپِ زو بینِنه که چی شی وِنِه سَر بی یَمو. وِشون دلِ اَرمون بی یِه که عیسی هَمون مَسیحِ وَعدِه بَئی بَوّه، مُنتا اِسا دیگِه وِرِه بَکوشت بینِه. زَنونِم گِنِنِه وِه دِوارِه زنده بَیِّه، مُنتا شاگِردا نَدونِسِّنِه کِه چی شی رِه بُوِوِر هَکِنِن.

عیسی شاگِردِایِ تَنِ وَر بُورده و وِشونِ جا گَپ بَزّو مُنتا وِشون عیسی رِه نِشناسینه. عیسائِم وِشون جه بَپِرسیه که چی شیه دَرواره گَپ زَنِنه. وِشون عیسی ره باتِّنه که این چَن روز، عیسای سَرگِذِشتِ خَوِری گَپ زَمبی. وِشون گِمون کِردِنه که عیسی اَتّا ناشِناسِه که اورشلیم دِلة پیش آمد رِه خَوِردار نی یِه.

اونگِدِر عیسی وِشونِ وِسّه خِدایِ کلام و عیسای زنده بَیِّن رِه شَرح هِدا. خَله پیشتِرا پَیغُمبِرا بات بینِه کِه بدکارا وُ بَدجِنسا عیسی رِه شِکِنجِه کِنِنه وُ وِرِه کِشِنِنه، مُنتا عیسی سِیِّمین روز؛ دِوارِه زندِه وونِه.

اون دِتا مَردی که شِه سِره بَرِسینه، شامِ گِدِر بی یِه و عیسایِ جِه بِخواستِنه که اون شو رِه وِشون پَلی سَر هَکِنِه. عیسائِم اَرِه باتِه وُ وِشونِ هِمکِت اَتّا سِره دِلِه بوردِه. شامِ سَر کِه هِنیشتِنِه عیسی نون رِه بَیتِه و خدا رِه شُکر هَکِردِ پِه نون رِه لاپِّه هَکِردِه. دَر دَم دِتا مَردیِ چِش سو بی یَمو وُ عیسی رِه بِشناسینه. مُنتا هَمون دَم عیسی وِشونِ چِشِ پیش ناپَدید بَیِّه.

وِشون دِئی رِه باتِنه: «وِه عیسی بی یِه، چونکه کتاب مُقَدِّس بَنِوشتِه رِه اَمِسّه که باتِه، اَمِه دل لَرزه دَکِتِه.» هَمینتاسّه هَمون گِدِر اورشلیمِ وَر دَگِرِسِنِه وُ بَرِسی پِه، شاگِردا رِه باتِنِه: «عیسی زِندوئه،! اِما وِره بَدیمی»

هَمونگِدِر که وِشون گَپ بَزوئن سَرگَرم بینِنه، ناگِمونی عیسی وِشونِ چِشِ پیش دیار بَیِّه و باتِه: «سِلامتی شِمِسّه بَوّه» شاگِردا گِمون هَکِردِنه روح بَدینه، مُنتا عیسی وِشون رِه باتِه: «چی شیسّه هُول بَخِردِنی! شَک دارنِنی کِه من عیسامه؟ مِه دَسْ وُ لینگِ بَوینین. اِرواح مِه وَنِکِت تَن نِدارنِنِه.» خواسّه که وِشون رِه هالی هَکِنه روح نی یِه، وِشونه جِه خِراک بِخواسِّه تا هَدِن وِه بَخِره. وِشونِم، چَن تا بِرش ماهی هِدانه وِرِه وُ وِئم بَخِرده.

عیسی باتِه: «مِن شِماره بات بیمِه که هَر چی خِدایِ کِلام مِه دَرواره باتِه رِه، وِنه کِه پیش بی‌یِه» اونگِدِر عیسی وِشونِ یاری هِدا کِه خِدایِ کِلام رِه بیّتِر سَردَر بِیارِن. وِه باتِه: «خَلِه قَدیم سالِماه، پَیغُومبِرای کتابایِ دِلِه بَنِویشتْ ‌بی یِه؛ مسیح که خِدایِ وَعدِه بَئی بی‌یِه، وِنِه که خَله زارِ بِلا بَکِشه و بَمیرِه و سِه روز بَمِردِه پِه، اَی زِنده بَوِّه»

پَیغُومبِرا اَی باتْ‌بینه که مِه شاگردا خِدایِ کلِام رِه هَمِه جا جار زَنِنِه و هَمِه رِه گِنِنه وِنه که توبه هَکِنن. هرکَس توبه هَکِنه خِدا وِشونِ گِناها رِه بَخِشِنه. مِه شاگردام اینتا خَوِرِه اورشَلیمِ جه شروع کِنِنه، اونگِدِر هَمه مَردِمون میون شونِنه و هَمه جا سَر زَنِنه. شِما مِه گَپ وُ مِه رفتار وُ هَر چی کِه مِه سَر بی یَمو رِه گِواه هَسِّنی.

عیسی این چِل روزِ دِله که دِواره زنده بَییِّه، چَن کَش شِه خِد رِه وِشونِه دیاری هِدا، وِه اَتِّ کَشِمْ شِه خِدِرِه ۵۰۰ تَنِ چِش‌ پیش دیاری هِدا. وِه هَمِه جوره شِه شاگِردا رِه نِشون هِدا که زِنده هَسِّه و خِدایِ پادِشاهیِ دَرواره وِشون ره یاد دائه.

عیسی شِه شاگردا ره بِفَرِمِسّه: « خِدا هرچی آسمون و زمین دِله دَره ره مِه دَس بِسپارِسّه. اِسا بورین، و تِمومِ مَردِم رِه مِه شاگِرد هَکِنین و وِشون رِه پی‌یِر، پِسِر و روحِ قِدّوس نوم؛ تَعمید هَدین و وِشون رِه یاد بَدین اون دَستورایی کِه مِن شِمارِه هِدامِة جِه فَرمون بَوِرِن. شِمِه یاد دَوُشِه کِه مِن هَمیشه شِمِه هِمکِت دَرِمه.»

عیسایِ زنِده بَیّینِ جِه چِل روز بوگذِشتهِ، وِه شِه شاگِردا رِه اینطی بِفَرمِسّه: «اورشَلیم دِلِه بَمونین که مِه پی‌یِر، شِما ره روحِ قِدّوسِ جا قِد و قُوِّت هَده» اونگِدِر عیسی رِه وِشونِ چِشِ پیش، آسمون دِلِه بَوِردِنِه و عیسی اَتّا اَبر دِله ناپَدید بَیّیه. عیسی خِدای راستِ دَس هِنیشته که همه چی رِه فَرموندِهی هَکِنه. کِتابِ مُقَدِسّ جه بَئیته داستان :