۵- نِشون بَئی ریکا

ده سال بوُگذِشت بی یِه کِه اَبرام و سارای کنعانِ جِه کوچ هَکِرد بینه و وِشون هَنتا سَبز نَی بینه، سارای اَبرامِ زِنا وِرِه باته: «اِسا که خِدا مِه وَچِه دار بَیّین رِه نِخوانِه، و مِه وَچِه کری هِم بوگذِشته و پیر بَئی مه، تِه تونّی مِه دَستمَرِه هاجِر رِه شِه وِسّه بَیری وَ وِنِه جا بَخِسی تا وِه مِه وِسِّه وَچِه بَکِنه.»

اونگِدِر، اَبرامْ هاجِر جا ازدواج هَکِرده. هاجِر اَتّا ریکا بَکِرده که اَبرام وِنِه نوم رِه اِسماعیل بِشته. مُنتا سارای، هاجِر رِه حَسودی کرده، اسماعیل که سیزده ساله بَیِّه، اَتِّ کَشْ دیگِه خِدا اَبرامِ جا گَپ بَّزو.

خِدا بِفَرمِسِّه: «مِن خدای تِوانایِ بی مونند هَسّمه و تِه جا عَهد و پَیمون وَمِّه» هَمون آن اَبرام خِدای پیشگاه ِشه سوال بِنِه سَر بشته وُ خدام وره بِفَرمِسِّه: «تِه گَتِ شِه تیره و تِوار و وِشونِ پی یِر ُبونی. مِن کنعانِ زمین رِه تِرِه وَ تِه تِوارِه بَخشِمبه تا شِمه میراث بَوِّه و همیشٔه وِسّه؛ وشونِ خِدا بُومِه. تِه هِم ونه هر چی ریکا ِته خِنوار دَرِنهٔ چیک ره بَورینی»

ته زنا سارای اَتّا وچه دِنیا ایارنِه کِه هَمون عَهد وُ پَیمونِ وَچوئِه. وِنِه نومْ رِه ایساق بی یِل. من ونِه جا پَیمون وَمبِه وَ ونه جِه گَتِ توار دِرِس کِمبِه. اسماعیل جِم اَتّه گته توار بِلِن کِمبِه، مُنتا مِه پَیمون ایساقِ جا دَوِس بُونِه» اونگِدر خِدا اَبرام نومِ رِه عَوِض هَکِرده وَ ِابراهیم بِشته یعنی گَت و پی یِرِ خَلِه قوما. سارای نوم رم ساره بِشته یَعنی شاهزادِه.

همون روز ابراهیم شِه خانِدانِ دله تِمومِ ریکائونِ چیک ره بَورینِسّه. اَتِّ سال بوگذِشته پِه، کِه دیگِه ابراهیم صد ساله و سارِم نَوِد ساله بی یِه ساره ریکا بِزا. هَمونجوری که خدا بِخواست بی یِه،وِشونِم ونه نوم رِه ایساق بِشتِنه.

ایساق که اَتّا جِوونِ مردی بَیِّه، خِدام اِبراهیمِ ایمون ره آزمایش َهَکردِه و باتِه: « شِه اَتّا ریکا ایساق رِه مِه وِسِّه قِربونی هَکِن» ابراهیم اَت وار دیگه خِدا ِجه فَرمون بَوِردِه و شِه خِدره آماده هَکرده تا شه ریکا ره ِقربونی هَکِنِه.

اونگدر که ابراهیم و ایساق قربونگاهِ وَری شینه، ایساق شِه پِی یِر جه بَپِرسیه: « جانِ پِی یِر، قربونی وِسِّه هیمه آمادوئه مُنتا قربونی وَره کِجِه دَرِه؟» اِبراهیم باتِه: «مِه جانِ ریکا، قربونی وَرِه رِه خِدا رَجْ کِنده»

هَمینکه وشون قِربونگاه بَرسینه، ابراهیم شِه ریکا ایساق ره رَسِن جا دَوِسِّه و بِشته قِربونگاهِ سَر. اِبراهیم خواسِّه ِشه ریکا رِه قِربونی هَکِنِه کِه خدا ِبفَرِمسِّه: «لَسْ هَدِه، شِه ریکا رِه کار نِدار وُ وِرِه نَکوشْ، اِسا دومبِه که شه دل دله مِه جِه تَرسِنی، چونکه مِه وِسِّه شِه اَتّا ریکایِ جِه بوگذِشتی»

ابراهیم اون دور وُ وَر اَتّا نَرِ گِسفِن بَدیِه که کِچیکِ دارِچلهٔ تَن دِماس بی یِه. خِدا اینتا نَرِ گِسفِن رِه ایساقِ عَوِضْ، قِربونی وسّه رَجْ هَکرد بی یه. اِبراهیمِم خِشال نَر گِسفِن ره ُ قِربونیِ وسّه خِدا رِه پیشکِش هَکرده.

هَمونگِدِر خِدا ابراهیمِ ِباتِه: «اِسا که بِخواسّی ِشه دار وُ نِداره، هَمون شه اتّا ریکا ره مِه وسّه فِدا هَکِنی، مِنِم شِه گَپِ سَر دَرمبه که تِرِه فراوونی هَدِم. چونکه ِمه فَرمون رِه اَنجام هِدایی، تِه توار، آسِمونِ اِسّارِهٔ تونْ ویشتر بوُنه وَ بِنه سر آدِما، هِمِه تِه تِوارِ جِه فِراوونی گیرنِنِه.