۸- خِدا یوسِف وُ وِنِه خِنواده رِه رِهایی دِنِّه

خَلِه سال بوگذِشتِه وُ یَعقوب پیرِمَردی بَیِّه. اَتّا روز شِه عَزیزِ ریکا؛ یوسِف رِه، بِرارونِ دِمّال رایی هَکِردِه تا وِشونِ سِلامَتیِ جِه خَوِر بیارِه که گِسفِن چِرا بوردْ بینه.

یوسِفِ ِبرارون وِنه جِه بَد دَکِت بینه، چونکه یَعقوب وِره ویشتِر دوس داشتِه و یوسِفِم خو بَدی بی یِه که وِشونِ سَروَر بوُنه. همینتایِسّه یوِسف که شِه بِراروِن پَلی بورده، وشون وِره بَیتِنِه و بَرده فِروشا رِه بَروتِنه.

یوسفِ بِرارون سِرِه نَرِسی پِه، یوسِفِ جِمِه رِه چاک بَزّونِه وُ بِزِه خون رِه بَشِنینِه وِنِه جمة سَر. اونگِدِر یوسِفِ جِمِه رِه شِه پی یِرِه سِراغ هِدانه تا گِمون هَکِنه که اَتّا جانِوَر یوسِف رِه بَکوشته. یَعقوبِم بوُوِر هَکِرده وُ عزادار بَیِّه.

بَردِه فِروشا یوسِف ره مصرِ دِلِه بَوِردِنه. مِصرِم که خَلِه قَوی وَ گَتِ سَرزَمین بی یِه و نیلِ روخِنِه کِنار مَرز و سامون داشتِه. بَردِه فِروشِم وره اَتّا دارا مردی کِه مِقام دار بی یِه ره بَروتنه. یوسِف شِه اِرباب رِه دِرِستْ خِدمِت کِردِه و خِدامْ وِرِه فِراوونی هِدا.

اِربابِ زَن، هَی نَقشِه کَشیِه تا یوسِفِ جِه بَخِسِه، مُنتا یوسِف رَد دا بی یِه تا خِدایِ پیش گِناه نَکِنِه. هَمینتاسِّه اِربابِ زَنْ، یوسِفِ کارِ جِه فِئلْ بی یَمو و وِرِه بَدنوم هَکِردِه. یوسِفِم بَیتِـنِه وُ زِندونی بَیِّه، مُنتا یوسِف زِندونِ دِلِم خِدا جا وِفادار بَمونِسِه وَ خِدا وِرِه بَرِکِت وُ فِراوونی هِدا.

چند سال رَد بَئی پِه و یوسِف، با اینکِه بی گِناه بی یِه؛ هَنتا زِندونی بی یِه. اَتّا شو فِرعُون، مِصرِ پادِشاه دِ تا خو بَدیِه که وره آشِفِته هَکِرده. فِرعُونِ پیشکار وُ مِشاوِرام هیچکَدوم نَتّونِسِّنه فِرعُونِ خویِ جِه سَر دَر بیارِن.

چونکه یوِسف به خواست خِدا تعبیرِخُو بَلِد بی‌ یِه، فِرعون وِرِه زِندونِ جِه شِه پیش بِخواسِّه تا وِنِه خُویِ جِه سَر دَر بِیاره. یوسف وِرِه باتِه: «خِداوَند هَفت سالِ مَحصول رِه فِراوونی ِدنّه مُنتا وِنه پِه، هَفت سال خِشکسالی بوُنِه.»

فرعون یوسِفِ دونایی ره کِه بَدیه میم بَئیه و دِیِّمین مِقامِ مِصر رِه هِدا وِره.

یوِسف مردِم ره باِته که هفت سالِ فِراوونی دِلِه، هَر چنده کِه وِشونِ دَستِ بَیتِه، اِمبار بَزِنِن. اِسا که هفت سالِ خِشکسالی شِروع بَیِّه، یوسِفِم هَمون محصولا ره مَردِم رِه روتِه تا هَمِه شِه اَندازِه خِراک داِرِن.

خِشکسالی اَنده تنگ هِدا بی یه که مصرِ دله بَکِت، کنعانِ سرزمینِ دلِم همونجه که یعقوب وُ وِنه خِنِوار زِندگانی کِرد بینه رِم بَئیت بی یه.

هَمینتاسّه، یَعقوب ِشه گَتِ ریکائون ره خِراک وُ آذِقه دِمّال رایی هَکِرده. وِشونِم کِه یوسِفِ جا چِش دَر چِش بَئی نِه تا وِنِه جِه خِراک بَخرینِن وِرِه نِشناسینِه مُنتا یُوسِف وِشون رِه بِشناسیِه.

یوسِف خواسته بَوینه کهِ ونه بِرارون تغییر هَکردنِه یا نا، وِشون ره آزمایِش هَکِرده. باته: «من یوسِفِمه شِمه بِرار، نَتِرسین. شِما مِه جا بَدی هَکِردنی مُنتا خِدا شِمِه بَدی رِه؛ خاری دِگارد‌نیه. اِسا بِی یین مِصِر دِلِه زندگانی هَکِنین، چونکِه مِن اینجِه تومبِه شِما و شِمه خِنوارِ وِسّه، هَمِه چی فِراهِم هَکِنِم.

یوسِفِ بِرارون سِره دَگِرسِّه پِه، یوسِفِ زنده بی یِن رِه ِشه پی یِر؛ یَعقوُبِسّه باتِنِه. پی یِرِم خَلِه خِشالی هَکِردِه.

دِرِستِه کِه یَعقُوب پیر بَیْ بی یِه اَمّا شِه خِنِوادِة هِمکِت، مِصر کوچ هَکِردِه وَ هَمونجِه زِندِگانی هَکِردِنِه. یَعقُوب نَمِردِه پِه شِه هَمِة ریکائون رِه بَرِکِت هِدا وُ وِشونِسّه دِعای فِراوونی هَکِردِه.

اونتا پَیمونی که خِداوَند ابِراهیمِ جا دَوِس بی یه، ایساقِ جِه، یَعقوبِ رِه بَرِسیِه، و وِنِ پِشت یَعقوبِ دِوازدَه تا ریکا وُ وِشونِه خِنوار رِه بَرِسیِه. دِوازدَه تا ریکایِ تِوارِ جِه، دِوازدَه تا طایِفِة ِاسراییلْ به وِجود بیَمونِه.