۲۶- شُروئی خِتمِتی عیسی

بَدی اِنی کو شِطونی وَسوِ سِه نزونششُن عیسی ریب بَکوان عیسی هُشتُن کییَه کو جلیل با وِرگِرد روح القدسی قوٌت ژو مِدا او برائی تعلیمی اِنجو و اُنجو مِشا و هَمُن ژو خوری پی مات.

عیسی بِشا ناصره، دئی کو وختی زِک بیچی اونجو زندگی ماکِرچِش روزی شباتی بِشا پرستشگاه مذهِبیون رَبِری ای کتابی اَشعیائی نبی ژو دِشُن تا بَخونِه بَد عیسِه طومار واکِرد و ای تِکه ملتی رَه بُخوندِش.

ژو اِنجور بُخوند: «خُدِه هُشتُن روح موتُن اِندِچی تا خبری خوشی فقیرُن دون امّا مو وِسی کِرچِش تا اَسیرُن آزاد واکِرون کورُن بینا واکِرون و سِتمدیدُن آزاد کِرون چِرَه کو رحمتی خُدِه به آدِمُن، سر بِرِسِه چی.»

بَدی ژو عیسه بنیِست و همُن چَش ژو وازنا اونون بفما اِن تکه کو خونده ببا، مسیحی موعودی پی اشاره ماکِرِه. عیسِه بات: «کلامی کو شما رَه بُخوندَن اِسَه در حالی انجامییَه» همه تعجب هاکِرشُن و واپِرسِشُن مَگر اِن یوسُفی پیر نییَه؟

بَدی ژو عیسِه بات: واقعاً کو ای پِغمبِر هُشتُن دِلَه شری ژو مِنِشناسَن وختی کو زمانی ایلیاتی هِرَه سالَه نیم وارِش نییِما با اِنی کو ایسرائیل بیوَه جِنی زیاد دَبِن خُدِه ایلیایی بیوَه جِنیکِنَه وِسی کِردِش تا ژین کمک ببَو کو اینی جا زندگی ماکِردِش.

اِن طوری اِدامَه بِدِش زمانی الیشِه پِغَمبِری، آدمی زیادی مریضی پوستی وششُن امّا الیشِه هِش کُمُنُن خو ناکِرد ژو تُنیا نَعَمانی سوری، فَرمُندِه ای دشمنی ایسرائِیلی خو واکِرد اونون کو یَهودی بنِ مِشنو ئشِشُن، ژو دیم بُراق وابِن.

ناصرهای، عیسِه پِرِستِشگاهی پی پیرین اششُن ژو بِبِرشُن لووهای دَرِه تا ژو ژیری وِنَن و بَکُشَن. امّا عیسی ژُن وسط پی بویِرد و ناصِرَه پی بِشا.

بدَ عیسی تمامی جلیل قِ بِر کِرد خِلی ملت طرفی ژو بییِمِن و هشتُن مَریضُن میارِشُن اونون وسط بَضی کوری کَری دَبِن بَضی مِنَزونِششُن رِه بَشین، هکاتی هاکِرَن عیسِه ژو شفا هادا.

اونون کو روحی پیسی دِرد، عیسِه گَل مییارشُن فرمُنی عیسِه پی روحی پیسی ژُن پی بیرین مِشا خِلییون فِریِه‌مت «تو خدا پیرِه!» ملتیام با تعجبی خُدِه ستایش ماکِرشُن.

انوخت عیسِه هِشتُن شاگِردُن پی دوازده نَفِری انتخاب کِردِش اونون اِس «رسولان» کِردِش اونی عیسِه همپا مُسافرت ماکِرشُن و ژو پی یِه مِگیششُن.