۲۸- جِوونی مالداری

ای رو ای مالداری گَتِه ای عیسِه گَل بییِما و ژو پی واپِرسِش .استادی گِرامی، چه بایِد کِرین تا برائی همیشه زنده بین؟ «چِرَه مو گرامی مِزُن؟ بِجز خدا هِشکین گرامی نییَه اگِه مِگَه همیشه زنده بَمُن، خُدِه پی پِرُوی ها کَه.

ژو واپِرسا: « کُمین فَرمُن پی مِگی پِرُوی هاکِرون؟ عیسِه جُواب ها دا: « قتل، زنا و دُزدی نا کِرا، دوری نِوا. هُشتُن پییِر و مار حُرمِت نیادار و هُمسییُن هُشتُن واری گیابیت.

ولی اون جِوونی بات : مو زِک اِندِر پی تَمُمی فَرمُنی نیادارچَن. اِسَه دیگِه مِگی چِه کِرون تا همیشه زنده بَمُنون؟ عیسِه با مِرِبُنی ژو نیاکّرِد و باتِش.

اگِه مِگَه وِتِرین کاری هاکه، بَشه هر چی دار بِروش و ژو پیل فَقیرُن دِه، تا تَه گنج دِلَه آسِمُنی دَبو، نه دیمی زِمینی اونوخت بیا مو پی پِرُوی هاکه.

وختی اون جِوونی عیسِه هکاتی بشنوئِش. هُم ریژییا چِرَه کو پیل دار باو مَنِگییش هُشتُن دارائی و پَساُف دس پی هادِه. ژو دیم عیسِه پی وِرگاردِنا و بِشا.

بَد عیسِه هُشتُن شاگِردُنَه بات: اِن بَزُنین کو اگه ای ثروتمند پادیشائیای خُدِه بَرِسه خِلی سخته بازم مایون، رَد کِردییُنی اُشتُری دَرزُنین کینَه پی راحت تری انییَه کو تا ای نَفِر دارا پادیشائی ای خُدِه بَرِسِه.

عیسهِ شاگردی تا اِن بشنوئششُن ژون آله ایلا بِمُندَه، واپِرسِششُن: «پس کی مِزُنهِ نِجات پئدا کِرِه؟»

عیسِه شاگِردُن نیاکِّرد و باتش: «آدم مَنِزُنِه هُشتُن نجات بَدِه ولی خُدِه گَل همه چی امکان دارِه.»

پِترُسی عیسِه رَه بات: «هما هوشتُن هَمِه چی پی دَس بِچیمُن تا پِرُوی تَه بین، اِسَه هما پاداش چیچییَه؟»

عیسِه بات: «هَرکین مو بالا بِرار، خواکِر، پیر، مار، وچُن، کییَه و زمین پی بُو وِرِه. صِه بِرابِر ویشتری ژو مِرِسه و همیشه زَندَه بِمُنِه ولی ویشتری کو اووِلییَن، آخر مِبین و ویشتِری کو آخریین، اُووِل مِبین.»