۳۲- عیسِه ای میردی مَچولی وُ اییَه مَریضَه جِنیکِن شٍفا مادِه

اییَه رو عیسا وُ ژو شاگِردی با لاکِمِن بِشِن اون طَرِفی سَرزِمینی جَدِرییانی. وَختی خُشکی بِرِسِن، لاکِمِن پی بیرین اِمِن.

ای میردِکا اونجو دَبا کو گِ رِفتاری اَروایی بَدجِنسی با.

اون میرد، اِنقِد نوردِنگ با کو هِش کین مَنِزُنا ژو جِلو بیرینِه. چُند دَفَه ژو زِنجیرَه کِربیشُن، اَمّا ژو زِنجیری مُوْسِت.

اون میردِکِه مییُنی قَبرون زَندِگی ماکِرد. ژو شُوْوِندَهرو نَرَه مِت، حَلِه ژو تُن دِنِبِن و تیژَه سُنگُنَه هُشتُن زَخمی مِکِردِش.

وَختی عیسِه گَل بِرِسا، ژو گَل آرُم وابا. عیسِه اون دیبی رَه دَستور هادا: «اِن میردِکَه دِلَه پی بیرینییا!»

دیبی نَرَه بِت و باتِش: «یسا، خُدِه پیر، مو پی چیچی مِگَه؟ خواهِش ماکِرون مو عِذاب نَدا!» بَد عیسِه اون دیبی پی وا پِرسا: «نَه اِس چیچییَه؟» اونی جوآب هادا: «مو اِس لِژییونَه، چِرَه کو هَما زیادین» چُند هِزار سَربازی رومی اَرتِشی رَه لِژییون ماشُّن.

دیبون، عیسِه پی خواهِش هاکِرشُن: «هَما اِنجو پی بیرین نَکِرا.» اونجو ای گَلَه خوکی دیمی اییَه تَپِّه چَقِلِه موکوآشُّن. اَروایی ناپاکی عیسِه رَه موری هاکِرشُن و باشُّن: «پَس هَما وِسی کَه دِلَه خوکُن. «عیسِه اِجازَه هادا و بِفِرمِش: «بَشین»

دیبی اونجو پی بیرین اِمِن و بِشِن دِلَه خوکُن. اون خوکی کو نَقزیتی دو هِزار بِن، تَپِّه سَربِه ژیری پی دِریاچِه دِلَه کِتَن و خَفَه بِبِن.

اونونی کو خوکُن مِچٍارِنا، وَختی اِن بِدیشُن، طَرِفی شَری بِتِژِن و مَرتُمُن خَبِر کِرشُن کو عیسِ چِه کِرچی. مَرتُمی بییِمِن و اون میردی دیب زِدِه بِدیشُن کو آرُم وابیچی، هَلِه تُن کِرچِش و عَقل سَری کِرچِش و نییِستَه.

مَرتُمی کو خِلی بِتِرسا بِن، عیسِه پی گییِشُّن کو اونجو پی بَشو. بَد عیسا سوآری لاکِمِن بِبا. اَمّا اون میردِکا کو اَسیری دیبی با، عیسِه پی گییِش کو ژو هُمرا بَشو.

اَمّا عیسِه ژو رَه بات: «وِر گِرد بَشَه هُشتُن کییَه وُ هَمُنُنَه با کو خُدِه تَرَه چِه کِرچی وُ چِطُوْ ژو رَحمِت شامِلی تَه بِبیچی.»

پَس اون میردِکا بِشا وُ هَر کین گَل مِرِسا، ماتِش کو عیسِه ژو رَه چِه کِرچی. هَر کین ژو آستُنِکَه مِشنوآ، ژو آلَه وا مِمُندَه.

عیسا وِرگِردا اون طَرِفی دِریاچِه. وَختی اونجو بِ رِسا، ای هُریم آدِمی ژو دُوْر جَمَه بِبِن. مییُنی مَرتُمُن، اییَه جِنیکا دَبییَه کو دوآزدَه سالی با کو سَری خینی کِتبییَه. ژین تَمُمی هُشتُن مال، دَرمُنی رَه، دُکتُرُن دابِش، اَمّا ژین حال بَدتِری بِبابا.

ژین بِشنوآبا کو عیسِه خِلی مَریضُن شِفا هادِچی، پَس هُشتُن گَل باتِش: «اَ بُوْوِر دارون کو اَگِه فَقِد بَزُنون عیسِه هَلِه دَس دوما لِنون، خُوْ مابین.» اون جِنیکِن مَرتُمُن مییُنَه پی هُشتُن عیسِه بِرِ سِنِش و هُشتُن دَس عیسِه قِوِن دیم مالِنِش. هَمِن کو عیسِه هَلِه دیم دَس دوما لِنِش، ژین خینریزی قَطَه بِبا.

هَمون وَخت عیسا مُتَوِجَّه بِبا کو نیرویی ژو پی خارِج بِبا. پَس وِرگِردا وُ واپِرسِش: «کی مو هَلِه دَس دومالِنا؟» شاگِردُن بات: «مَرتُمی هَمَه طَرِف پی هُشتُن دومِکُشَن و تَه طَرِف مِن. چِرَه ماپِرس کی مو دَس بوکوآت؟»

اون جِنیکا کو تَرسی پی مِلِرزِیَه، عیسِه جِلُوْ زُوْنَه بوکوآتِش. بَد ژو رَه باتِش کو چِه کِرچِش و چِه طُوْری شِفا پِیدا کِرچِش. عیسِه ژینَه بات: «تَه ایمُنی تَه شِفا هادِچی، بَشَه بِه سِلامِت.»