۳۳- وَزیِری آستُنِکَه

اییَه رو عیسِه دِرد کِناری دِریاچِه، ای هُریم مَرتُمُن، دَرس مادا. اِنقِد ژُن عِدَّه زیاد با کو عیسِه جا نِدِرد کو بَزُنِه اونُنَه هِکاتی هاکِرِه. هَمِنی بالا لاکِما کو کِناری اُوْوین هِشتابییَه سوآر بابا وُ اونجو پی مَرتُمُن دَرس مادِش.

عیسِه اِن آستُنِکَه مَرتُمُنَه مات: «ای وَزیِر بِشا کو تُخم دِکارِه. هَمِنطُوْ کو تُخمی هَر طَرِف دومِپاشِش، بَضی تُخمی مییُنی رِئین کِتین و پِرِندِه بییِمِن و پاکّی بُخورشُن.

بضَی دیمَه سُنگِرَه زِمینی کِتین کو ژُن دیم کَمی خاکَه دِپو شِنا بییَه. تُخمی دیمَه اون خاکین، خِلی رِکَه نُچ بوکوآشُّن. اَمّا ژُن ریشِه مَنِزُنِشُن تَئی خاکین هیشین. هَمِنی بالا، وَختی داغَه اَفتُوْ ژُن دیم کِتَه، هَمَه بِسوتین و بِن پی بِشِن.

بَضی تُخمی مییُنی اَسکُن کِتین. اَسکی و تُخمی با هُم گُوْز بِبِن. نوئَه ساقِه تَئی فِشاری اَسکُن، بِین پی بِشِن و هِچّی بیرین نییِما.

بَضی تُخمی دیمَه خُوْرَه خاکین کِتین و هَر تُخمی پی سی، شَصت و حَتّا صِه دُوْنِه سُوْز وابِن. هَر کین مِگی پِرُوی خُدِه بو، مِگی مو هِکاتی گوش هاکِرِه.

شاگِردی وَختی اِن هِکاتی بِشنوئِشُن گیج بِبِن. بَد عیسِه اِنجوری اونُنَه بات: «تُخمی، خُدِه هِکاتییَن. اون آدِمی جَدِهی کو خُدِه هِکات مِشنوئِه اَمّا ژو حالی مَنِبو وُ شِطُن خُدِه هِکات ژو پی مِدُزدِه. دِر واقَه شِطُن ژو جِلُوْ مِگیرِه، مِنارزِه کو خُدِه هِکاتی ژو حالی بَبین.»

سُنگِرَه زِمین، اون آدِمییَه کو تا خُدِه هِکاتی مِشنوئِه، با خوشالی قَبیل مِ کِرِه. اَمّا وَختی سَختی مِنِه یا وَختی مَرتُ مُن پی آزار مِنِه، خُدِه پی دیم مِرگاردِنِه. یا اِن کو اِطفینُن بِه خُدِه پی دَس مِنجِه.

«زِمینی کو پُری اَسکُنَه، اونییَه کو هِکاتی مِشنوئِه، اَمّا، نیگِرُنیای زَندِگی و دِمبالی پیلی دَبییُن و جَمَه کِردییُن، ژو پاپیچ مِبو وُ ژو مِنارزِه خُدِه گییابیش. دیگِه مَنِزُنِه خُدِه هِکاتی گوش هاکِرِه وُ ژو خوشال واکِرِه. اُ گُندُمَه اوشِه واری مِمُنِه کو پیچ بو.»

«اَمّا زِمینی خُوْری، اونییَه کو خُدِه هِکاتی مِشنوئِه، بُوْ وِر مِکِرِه وُ بار مادِه.»