11. عید پِسَخ

خدا موسی و هارون رِ فرعون پیش بِرَسّیئِه تا او رِ بئون تا اسرائیلیون رِ آزاد ها کُنِه. اُشن فرعون رِ اخطارها کردنه که اَگِه قوم اسرائیلی رِ آزاد نَکُنِه خدا تمومِ پسرونی که اوّل دنیا بمِنه و حتّی حِوونون مِصر رِ نابود هاکونِه وقتی که فرعون این رِ بُشنیئِه، بووَر نکَردِه و باز خدا با نافرمونی ها کردِه.

خُدا اونایی که به او ایمون داشتَنِه، یک راهی فراهم ها کرده تا اون پَسرونی اَوّل دنیا بمِنه از بَلا نِجات پیدا کُنَن. هر خونواده واسّـِه یک وَره خوب و سالِم پیدا کنه و اور قربونی هاکُنِه.

خدا قومِ اسرائیل ر فَرمون هَدائِه تا وَرِه خین رِ دور و وَرِ خوشتنِ خونه هائِه دَرِدیم د مّالّـن. اُشن حتّی واسّـه اون وَره گوشت ر داغ و بریون ها مکردِنِه و با نونی که خمیر مایه نداشتِه تُن مُخوردَنه. خدا هم اُشن ر فرمون هدائه تا حاضِر بَوون تا بعد از بُخوردنِ گوشت زود مصر رِ ترک ها کُنَن.

اسرائیلیون تَموم دستورای خُدا رِ دقیق عَمَل ها کردنِه. همون نصفه شو خدا از مِصر رد بوِئه و تموم پسرون ارشد مصر رِ از بِین بُوُرده.

خدا از تموم خونه هایی که قوم اسرائیل نشونه خین رِ خوش خونه دَرِ وَر داشتَنِه رَد مَوِئِه. تموم کسونی که اون خونه های دلـِه دَوِنِه، به خاطرِ وَرِه خین اِمِن بُمَنِسّـنِه.

امّا خدا مصریون خونه وَر که به او ایمون نداشتنِه و اِ فَرمون ر اِطاعت نکردَنِه رَد منَوِئه و تموم اُشن پسرون ارشد ر بُکُشتِه.

پسرون مصری که اوّل دنیا بَمِنِه همه کُشته بَوِنِه. از پسر ارشدِ فرعون بَئی تا پسر اَرشَد غلومی که زندون دَلـِه دَوِئِه. خَلِه از مردمِ مصر به خاطرِ غم و غصّه زیاد، بَرمِه و زاری ها مَکَردِنِه.

فِرعون همون شو، موسی و هارون رِ بخواسّـه و بُگته: »قوم اسرائیل رِ ویرِن و خَلِه زود از مِصر دَر بَشن. « مصریون هم اُشِنِو زِفرونه بزنه که هر چی زوتّـَر، اون سرزمین رِ ترک ها کُنَن.