12. خروج

اسرائیلیون خَلِه خوشال بِنِه که مصر رِ ترک ها مِکَردَنـِه. اُشِن دیگه غلوم و بَردِه نَوِنه و به طرفِ سرزمین وَعدِه بدا پیش مِشِنِه. مِصرین اونچه رِ که اسرائیلیون مِخواسّـنه، از جمله: نقره، طلا و چیزای قیمتی خوشتَن رِ اُشن رِ بُوخشینِه. بعضی از قومای دیگه هـم که به خدا ایمون بیورد بِنه اُشنِ همرا مصر ر ترک ها کردنـه.

یک سُتون از اَور در روز و یک ستون از آتش دلـه شو اُشنِ براور دَوِئِه و هَمَش این سَفرِ دلـِه اُشن ر هدایت ها مکردِه. تنها کاری که که اُشن واس هاکُنن این بِئِه که اور دمّال ها کُنن.

اَنزِه بکشیه تا فرعون و اِ قوم خوشتنِ، کار جَن پِشمون بوِنِه و اسرائیلیون رِ تعقیب )دِمّال(ها کردنه، تا دوباره اُشن ر خوشتِنِ بردِه در بیورَن. خدا اُشن نظر رِ عَوض ها کرد بِئِه تا نِشون بَدِه، تنها او خدائه حقیقی هَسّـه و مَردُم بَفَهمَن که یَهوه از فرعون و خدائونِ مصر قوی تره.

وقتی اسرائیلیون مصرِ لَشکر رِ بِدینِه، مُتوجّه بوِنِه که میون دَریائِه سُرخ و لَشکر فرعون دوم د کثنِه. اُشَن خَلِه بِتَرسینِه و داد و قال ها کَردنِه که: »چا مصر ر ترک ها کردَمی؟ « »امّا هَمه زود میرمّی! «

موسی اسرائیلیون رِ بگُته: »نَتَرسِن! خدا اَمروز شمِو جَنگَنِه و نجات پیدا کونّی. « بعد خدا موسی رِ فَرمون هـدائِه: »قومِ اسرائیل ر بِئو که به طرف دَریائه سرخ حرکَت ها کُنَن. «

بعد خدا ستونِ اَور رِ حرکت بَدائه و اورَ میون بنی اسرائیل و لَشکرِ فرعون قرار بَدائِه، تا سربازون مصری نَتّونَن دیگه اُشَن رِ بَویَن.

خدا موسی ر دَسّور هدائِه که خوش دَس رِ دریائه سَربُلَن ها کُنِه. بعد خَدا یک وا بِرَسّیئـِه که دریائه او رِ به طرفِ چپ وراس بُرُمنِـّه به طوری که یک را در دریا وا بوِئِه.

پس قوم اسرائیل در حالتی که دو طَرفِ اُشن دیفاری از او بِئه، دَریائه میون خوش را رِ اِدامِه هـدائِه.

بعد از اون خدا سُتونِ اَور ر وگته تا مصریون بِتّونَن اسرائیلیون فَرار رِ بَویَن. بعد مصریون تصمیم بگًتَنـِه که اُشن رِ دمّال ها کُنَن.

هـمینِو اُشن اسرائیلیونِ دَمّال بِشِنِه دریائه دلِه، امّا خُدا مصریون رِ بِتا ر سِنّیه کاری ها کرده که اُشنِ اَرّابـِه، گِلِ دلـه گیرها کُنِه. اُشن داد و قال ها کَردنه: » فرارها کُنِن! چون خدا اسرائیلیونِو جنگَنِه. «

بعد از اونکه قوم اسرائیل به سلامت به اون طرفِ دریا بِرسّیئه، خدا موسی رِ فرمون هـَدائه: »یک دَفَه دیگه خوش دَس رِ به طرف دریا دِراز هاکون. « اون گُدر که او این کار رِ ها کرده، او مصریون و اُشن اَرّابِه هائِه سر دِپا جِسّـه و اُشن هَمه دریائه دله غرق بونه.

وقتی اسرائیلیون نابودی کاملِ لشکرِ مصر رِ بدینه، خُدا با اعتماد ها کردنه. و به این بووَر بِرَسّینـه که موسی، پیومبری از طرفِ خدا هـَسّـِه .

اسرائیل قوم خَلِه خوشال بِنِه؛ چون خدا اُشن رِ از بردگی و مرگ نجات بِدابِئه. اسا اُشن آزاد بِنِه که خُدا رِ پرستِش و اور اطات ها کُنًن. اسرائیلیون سرو دای زیادی در وصفِ آزادی خوشتن بسرونه و خدا ر سِتایش ها کَردَنِه که اُشن رِ از دَسِ لَشکَرِ مِصر نجات بَدائه.

بعد خدا قوم رِ فرمون هـَدائِه، که هر سال این اتّفاق ر جَشن بیرَن و یاد بیورَن که خدا چِتی مصریون ر شکست بِدائِه و قوم اسرائیل رِ از بردگی آزاد ها کردِه. این جَشن پسخ نوم هدا بوئِه. اُشن هر سال با بریون ها کردنِ وَرئِه قربونی با نونِ فًطیر، اون رِ جشن مِگَتَنِه.