39. عیسی اِ محاکمه

نصفِ شو سربازا عیسی رِ بُوُردِنه کاهن اعظم خونه تا اِ با بازجویی هاکُنِن. پتروس هم دور دور اوشِن دِنبال مِمِ اِ. وقتی عیسی رِ بُوُردنَه خونه دِنیم، پتُرس خونه بوریم آتِشِ وَر بسا اِ تا خوشتِن رِ گرم هاکُنه.

خونه دله سران یهود عیسی با بازجویی هامِکِردِنه. اوشن خله شاهدای اَلِکی رِ بیوردِنِه که تُهمِتهای نارِوا به عیسی مِزِنه. ولی، اوشن گفتهها با هم یکی نَوِاِ، بِنابراین رهبرای یهود نتونِسِّنه اِوِّ گناهی رِ ثابت هاکُنن/ عیسی هم هیچ حرفی نَزِاِ.

آخر سرکاهن اعظم عیسی رِ هیشیّه وَ بُگُته: »اِ ما رِ بِاو، آیا تو مِسیح پسِر خدای زنده هَسّی؟ «

عیسی بُگُته: »بله هَسِّمه و یَک روز مَرِ ویِنّنی که خدا رِ راسِّ دَسِّ طرف نیشتِمِه و از آسمون به زِمین وِگِردمِّه. « کاهن اعظم از او اونچه که عیسی بُگُته عصبانی بِوِاِ خوش لباس رِ پاره هاکُرده و با فِریاد به رهبرای دیگِر مذهبی بُگُته: »اِما شاهدای دیگِری رِ نیاز نِدامّی. همه بُشَنیمی که او بُگُتِه: مو خُدایِ پسِر هسِّم. رای شِما چیه؟ «

رهبرای یهود همه در جواب بُگُتِنهِ: »او سِزاوار بُمُردِن هسِّه. « اُنموقع اِ چُشا رِ دِوِسِّنه، اِ صورِت تُف دُمبِدانه، او رِ بِزِنه و مسخره هاکُردنِه.

پتروس بوریم خونه اِسّباب اِ کِنیزی اورِ بِدیه و او رِ بُگُته: »توهم عیسی با دَوِای. « پتروس اِنکارهاکُرده کمی بعد کِنیز دیِگری همین حرف رِ او رِ بِزِاِ و پتروس باز انکار هاکُرده. آخر سر کسایی که اونجه را اِسّابِنِ او رِ بُگُتِنِه: »دومّی تو یَکی از شاگردای عیسی هسّی، چون تو هم جلیلی هسّی. «

اونوقت پتروس قَسِم بُخورده و بُگُته: »خدا مَرِ لَعنِت هاکونِه اگه این مرد رِ بشناسم. « همون لحظه دم طِلا بُخونیه و عیسی وِگردیه و پِتروس رِ هیشیِه.

پتروس بش اِ و زار زار بَرمه بِزِرا. همون زمون یهودای خیانِتکار بِدیِه که رهبرای یهود عیسی را مِحکوم به مرگ هاکُردِنِه. غم و غصه او رِ سر گِته بِش اِ و خودکشی هاکُرده.

اون روزا پیلاتس فرموندارِ رُومی یهودا سر حُکمرونی هامِکرده. سران یهود عیسی رِ بُوُردنِه اِ پیش. اوشن خاسّه این بِ اِ که عیسی رِ محکوم به مرگ هاکنن. پیلاتس عیسی جا بُپُرسیّه: » آیا تو پادشاه یهود هَسّی؟ «

عیسی جواب هِدا اِ: »درست بُگُتی. اما مِ پادشاهی زمینه نیه. اگر هِنتی ب اِ مِ به پیرووُن مِوِ جنگ هاموکِردِنه. اِما مو به این جهان بِمِمِ تا حقیقِت رِ درباره خدا بَه همه بَ اِم. هر کس که حقیقت رِ دوس داره مِ حرف رِ گوش هاکونه. « پیلاتُس بُپُرسیِّه: »حِقیقِت چیِه؟ «

پیلاتس بعد اینکه با عیسی گفت و شُنود هاکُرده، بِشِ اِ بوریم، جمعیت پیش و بُگُته: »مو گناهی در این شخص پیدا نِکردِمه که سِزاوار مرگ بو. « ولی سران یهود و جمعیت فریاد مِزِنِه: »او رو به صلیب بَکِشِن. « پیلاتس جِواب هِدا: »اِ اوگناهکار نیه. « ولی اونا این بار با صِدای بُلندتِری داد بِزِنه. بعد پیلاتس برای سُوُّمین بار بُگُفته: »او گُناهکار نیه. «

پیلاتس از ترس اینکه شورش نِوُ، قِبول هاکُرده و عیسی رِ بِسپرده به خوش سربازا تا او رو بِه صلیب بَکِشِن. سربازای رومی عیسی رِ شِلاق بِزِنه و رِدای سلطِنِتی او رِ دِپوشین نینه و تاجی از کگ بَربچَه اِ سر وشتنه بعد به مسخره مُگُتِنه: »زِنِّه باد پادشاه یهود. «