6. خدا اِسحاقِو آماده هاکونِه

اون وَخت که اوراهیم به سِنِّ پیری و اِ پسَر اسحاق به سِنِّ جَوونی بِرِسّی بِئه، اِوراهیم یِکی از خوشتن پیش خدمتارِ بِرِسّیئه خوش زادگاه و خوش سرزَمین تا از اونجِه اسحاقِو یِک همسر )زن( بیورِه.

بعد از یک سَفَر طولانی که اوراهیم و اِ قوم و خِشِ اونجِه زِنّگی ها مِکَردَنه، خُدا او خِدمتکار ر راهنمایی ها کرده که بَشِه رِبِکا اِوراهیم برارِ زائِه پیشن.

رِبِکا قَبول هاکردِه که خوش خونِواده ر ترک هاکُنِه و اون خدمتکار همرا بَشِه اسحاق خونِه. اِسحاق هَم تا او بِرسّیئه، او با ازدواج هاکرده.

بعد از مدّت زیاد، اوراهیم بُمُردِه و خدا به خاطرِ عَهد و پمونی که اوراهیم با دوَسبِئه، اسحاق ر برکت هدائه. یکی از وعده های خُدا اون پِمون دَ لًه این بِئه که اوراهیم، نَسلِ فراوونی پیدا کونِه. امّا رِبِکا اسحاق زن نَتونِسّـِه کُته دار بَوو.

خدا اِجازه هِدائه که اسحاق داعابا، رِبِکا دوگُلی کُته دار بَوو. این دو تا کٌتـه، پیش از دنیا بِمِن، خوش ما ر اِشکَم دِله، درگیر بِنِه. هَمینو، رِبـِکا عِلّـتِ این درگیری ر خدا جن پُرس و جوها کردُه.

خُدا رِ بِکا ر بُگته: »تو دو تا پسر دنیا اورًنی. و از هر دو تا قومی به وجود آنّـِه که با هم فرق دانّه و اُشَن هَمَش با هم جنگ و درگیری دانّـِه، ولی قومِ خوردِ پسر از قوم مِهین پسر اطات ها کونّـِه. «

اون گُدَر که رِ بِکای پسرون دُنیا بِمِنه، اَوّلی پسرِ دیم، سُرخ بِئه و اِتَن می پُربِئه، اُشن او ر عیسو نوم هِدانـِه. بعد دُوّمی پسر در حالی که عیسوئِه کاب ر خوش دس گتبئه دنیا بمِئِه و اِنوم ر یعقوب وِشتَنه.