7. خدا یعقوب ر برکَت دِنِه.

اون دو تا پِسِر مِهین بوِنِه. عیسو دوس داشته شِکار بَشِه، امّا یعقوب یِک مردِ خونه نِشین بِئِه. رِبِکا یَعقوب ر دوس داشتِه، امّا عیسو اسحاق ر دوس داشتِه.

یِک روز عیسو، که خَلِه وَشنا بِئِه، شکار جن وَگردیئِه. عیسو یعقوب ر بَگتِه: »لطف هاکون اَنزِه خوش غَذا رِ مَرهادِه. « یعقوب جَواب هِدائِه: »اَوّل مَرقُویل هادِه هر اونچِه که به خاطِرِ اوّلین کُته ای که از تو عَمَل بَمِئه و تِه هَسّـِه، مَر بُوخشی. « هَمینِو عیسو قویل هَدائِه که هر چی اوّل از او عَمل بمِئِه یعقوب ر بُوَخشِه. بعد یعقوب اَنزِه غذاعیسو ر هَدائِه.

اون گُدر که اِسحاق بِخواسّـِه که خوش بَرکت )حق(ر عیسو ر هادِه، رِبِکا با حُقّـِه بازی یعقوب ر به جای عیسو اسحاقِ اتاق برسّیئِه. اِسحاق پیر بِوِ بِئِه و دیگه نَتّونِسّـِه خوب بوینه. یعقوب عیسوئه لِباس رخوش تَن کردِه و خوشتِنه گَل و گًردَن و دَسّون ر با بُزِپوس دَپوشِنّیه.

یعقوب خوش پِرپیش بمِئِه و بُگتِه: »مو عیسو هَسّـِمِه و بِمِمَه تا مَر برکَت هادی. « وقتی اسحاق بُزِ می ر دَس بِزِئِه و اِ لباس ر بو بِکِشیئِه، خیال ها کِردِه که عیسو اِ پیش بِمِئِه و اُور برکت هَدائِه.

عیسو یعقوب با بِزار بِئِه، چونکه او حّق اوّل دنیا بمِن و اِ برکت ر بَدُزّیئِه. هَمینِو نَقشِه بِکَشیئِه که بعد از بُمُردنِ اسحاق، یعقوب ر بَکُشِه.

ولی رِبِکا از اِنیّت مُخبِر بِوِئه. او و اسحاق، یعقوب ر به یک دیر جا رِبِکای فامیلونِ پیش بِرِسّینِه.

یعقوب خَلِه سال رِبِکای فامیلون پیش زِنّگی هاکِرده. اون مُدّت او عروسّی هاکرده و صاحابِ دوازّه پسر و یک دُتَر بَوِئه. خدا هم یعقوب ر مال زیادی بُوَ خشیئه.

بعد از بیس سال که از خوشتنِ خونه کنعون دِر دَوِئِه، یعقوب با خوش خونواده و خانمون و همِه رَمِه وَگَردیئِه اونجه.

یعقوب خَلِه بیز بزه بِئِه. چون فکرها مِکَرده که عیسو هنوز وانه اور بَکُشِه. هَمینِو یک عالَمه از خوش گوسفن رَمِه ر، سوغاتی برسّیئِه عیسوئه پیش. اون خدمتکاری که حِوونا ر عیسوئو بُوُرد بِئِه، اُور بُگُتِه: »این گوسفَنّون ر تِه خدمتکار یعقوب تَر بُوَ خشیئِه. او خِلِه زود اینجه رَسّـنه. «

امّا عیسو دیگه نخواسّـه یعقوب ر ضَربِه بَزَنِه و اور بدیئِه خِلِه خوشال بوِئِه. یعقوب با صلح و آرامش کنعون زِنـّگی ها مِکِردَه. بعد اسحاق بُمُرده و یعقوب و عیسو اور خاک بِسپاردَنـِه. اون پِمونی که خُدا اِوراهیم با دِوِس بِئه، بعد از اسحاق یعقوبِه بِرَسّیئِه.