9. خدا موسی ر صِدا کونِه

بعد از اینکه یوسِف بُمُرده اِ هَمه فامیلون مصر بُمِنِسّـنِه. خَلِه سال دراز اُشن و اُشن اویلاد اونجِه زِنّگی ر پیش بُوُردَنه و نسل و اویلاد زیادی پیدا کردنِه. مردمِ مصر اُشن ر اسرائیلی مُخونّینِه.

بعد از صدها سال که بَگذِشَته، اِسرائیلیون خَلِه زیاد بوِنِه و مردم مِصر دیگه یوسف و اِ کُمِکایی که ها کَردبِئه ر یاد نداشتَنِه. اُشن اسرائیلی ها جن مترسینِه، چونکه اُشنِ نَفَرات زیاد بِئِه. هَمینِو فرعونی که اون زَمون مصر حکومَت ها مَکِردِه، اسرائیلی ها ر اُشنِ برده ها کردِه.

مصریا، اسرائیلیها ر مجبورها مکردنِه اُشنِو ساختمون و حَتّی شهر بسازن. کارای سخت زِنّگی ر اُشنِو تَل ها کرد بِئه. ولی خدا اُشن ر برکت هدائه و صاحاب اویلاد زیادی بَوِنِه.

فرعون بَدیئِه که اسرائیلیها زیاد اویلاد اورّنه، هَمینِو خوش قوم ر دَسّور هَدائِه تَمومِ پسَرون اسرائیلی ها ر رود خونه نیل د لًکَـّـًن و بَکُشِن.

تا اینکه یِک اسرائیلی زَنَکِهیک پسَر بِداشتِه )دنیا بیوردِه(. او و اِ شور تا بتّونِسّـِنِه، کُته ر نِهون ها کردنه.

وقتی که پِر مارِ، دیگه نتّونسّـنه خوش چیلیک کُتِه ر جا بَدَن، واس اِ بُکُشِن جلو ر بیرن، اَور یک زمیّل شَنوورِ دَلِه هللََ زاری که رودخونه وردَوِئه وِشتنه. امّا اِ مهین خواخر از دِ رِجا اور میشیئه تا بوینِه چه اِتّفاقی اِو دکفنِه.

فرعون دتِر زمیّل ر بدیئِه و اِ دلِه ر هیشیئه. وقتی چیلیک کُته ر بدیئه اُور به عنوان خوش پسر قبول ها کرده. او یک اسرائیلی زَنًکه ر، به خدمت بگته تا چیلیک کُته ر شیرها دِه. بدون اینکه بَدونِه اون زَنکه اون چیلیک کُتِه ما ر هَسّـه وقتی اِ مار کُته رً از شیر بگتِه او ر وگاردنیّـه فرعونِ دترِ پیش و فرعونِ دتر این کُتِه نوم ر موسی وِشتِه.

وقتی موسی مهین بوِئِه، یک مصری ر بَدیئِه که یک غلومِ اسرائیلی ر کٌتًک زِنِه. موسی همّت ها کرده خوش بَرار اسرائیلی ر نجات بَدِه.

موسی با این گمون که هیشکی اور نوینه، اون مصری ر بُکُشتِه و اِ جَسَد ر جا بَدائِه، امّا یک نفر این کارِ موسی ر بِدیئِه.

فرعون از این کارِ موسی با خَوَر بوِئه و تلاش ها کرده موسی ر بکُشِه و امّا موسی از مصر به طرف بیابون فرار ها کرده و فرعونِ سربازون نتّونَسّـنه اور اونجه پیدا کُنن.

موسی در یک بیابون که از مصر دیر بِئه مشغولِ چَپّونی بوِئه. او با یک زن از اون سرزمین ازدواج ها کرده و صاحاب دو تا پسر بوِئه.

یک روز موسی که خوش زن پِر گوسفنّون ر مواظب بِئه، یک تَلی بَدیئِه که بل ها گتبِئه امّا مَنَسوته. بعد اِ نزّ یک بشِئه تا علّت ر بُفَهمِه. وقتی که موسی اون بَلِ نزّیک بوِئِه، خدا اون تَلی دَلـِه صدا کرده: »خوش کوش ر لنگدِله در بیور، چون جایی که اِسّائی مقدّس هَسّـه. «

بعد خدا بُگُتِه: »مو خوش قومِ بلا مصیبت ر در مصر بَدیمِه. موتِر فرعون پیش رسِّمّـه تا مِه قوم را از غُلومی مصر در بیوری. مو سرزمینِ کنعون ر اُشن ردِمّـه. سرزمینی که به اِوراهیم، اسحاق و یعقوب وعده هَدا بِمِه. «

موسی بگُته: اگه قوم موجن بَپُرسن که کی مَر برسّیئه، اُشن رَ چچی بِئوم؟ خدا بفرمائه: »دَرَمًه، اونکِه اُشن ر بئو: »دَرَمًه« مَرشِمِه پیش برسّیئِه هَمَنتی اُشن ر بئو که مو یهْوَه، شمِه اِوراهیم و اسحاق و یعقوب پِرهَسّـمه. و مِه نوم هَمَش همینِه. «

موسی نواسّـِه فرعون پیش بَشِه، چونکِه متًسیئه که نَتّونـِه خوب حرف بَزَنـِه. همینو خدا موسائه بَرار، هارون رِ برسّیئه تا اور کُمِک ها کُنِه.