۱۱ - عید پِسَخ

خدا موسایون هارونِش بُرُستای فرعونِ پَلِف که جا واجِنده اِسراییلیون آزادِه یَرِه. آنا فرعون را هُشدارشون آدا که اگه قوم اسرائیلِ وِلِه نیَرِه، خدا همه مصرِ اولین فِرِه زایون و حتی حیوونون بینِه مِبَرِه. وقتی فرعون جیش بَشونَس باواراش نیه و هامون خدا دَستورِ خو فرمونِش نِبِه.

خدا برای آنایی که ایمونِشون دَشت راش اُوشا تا اولین فِرِه زایون جی بلا خو نجات آندارِندِه. هر خانواده باید اِینه وَرِه بی عیبِش انتخاب میه تا جاش قربونی میه.

خدا اسرائیلش اِل طایفه وات تا وَری خِمن اوسینِندِه به دورِ وَرِ کیشون. آنا باید وَریشون گوشت کباب میه و نون اَوی خمیر مایه تند موخارچون. خدا همچینین جاناش وات تا آماداوینده که بعد از جاوه بوخاردن تُند مصرِ خو بیشینده بَر.

اِسراییلیون خدا همه دَستورون به دقت اَنجومِشون آدا. نیمه شو خدا مصرِ خو رَداوِه و همه مصریون پِله فِرون بینه بِبَرچه.

خدا همه اِسراییل اِل طایفی یَر خو که نِشون خِمنِشون بِزَندِوی بَرِشون سَر رَدا مِوِه. همه آنایی که کیشون مونه وینده به خاطِر وَری خِمن در اَمون وینده.

آما خدا مصریون کی پَلِفه که ایمونشون نِدَشت خدا و جاوِه دستورون خو اِطاعَتِشون مینیه رَدا مِنِوِه و همه ی جاناش پله فرعون بُکُشت.

اولین فِرِه زایون کل مصریون بُمِردینده. از فرعون پِله فِر بِگِردِه تا غلامی پِله فِر که زندونه وِه. خیلی از مردم مصر به خاطر غم و غُصه زیاد آه و زاریشون میه.

فرعون هَمی آشو موسایون هارونِش گورِیه زن واچه: «اسرائیل اِل طایفه اُقورا و بدون لَنگی مصر خو بِشِیا بَر.» مصریون دِ جاناشون اصراریِه که هر چه زِوتر جا سرزمین خو بیشیندِه بَر.