۱۴- سَرگَردونی بیابونِ مونهِ دِ

بعدِ جا که خدا جی مَردُمونِش از قَوانینِ شَریعَت آگاه یهِ، جاناش کوهِ سینا طرف هدایت یهِ. آنا بِخاطر جا عَهدی که خدا بی بِبِسته ویشون، بایَد جا قَوانینهِ خو اِطاعَتِشون میه. خُدا موقوچه که آنا به سرزمین موعود (یَعنی کنعان) بِرَسِنده. خدا جانا بی سُتونِ ابرِ مونهِ دِ موشو و و مردم دِ جا پِیه بیشیندِه.

خدا، ابراهیم، اسحاق و یعقوبه را قولِش آدِه وی، که سرزمین موعود آدیه جانا زارون. وَلی جا زَمانهِ دِ خیلی قبیلون آگا دِ زِندِگیشون میهِ که جانا نوم کَنعانیون وِ. کَنعانیون، پِیرُو خدا نیوینده وَ خُداشون پَرَستِش مینیهِ. آنا خُدایانِ دُروغینِشون پَرَستِش میهِ وَ کارهای زشت و ناپسندِشون انجومِش آندای.

خدا قومِ اِسرائیله را دَستورِش آدا: «هَر لَحظه که بِرِسِستیندهِ به سرزمین موعود، باید خوشتَنَرِشون کَنعانیون شَرِّ دِ نِجات آدیِنده. واچه جانا بی صُلح و ازدواج مَیَرا. شما باید جانا بُتون، همه بینِه بِبَرا. نتیجه سرپیچی از جی دستورون پرستِشِ جانا بُتون چِمِه عوَض.»

وَقتی اِسرائیلیون به سَرزَمین کَنعان بِرِسِستینده، موسی هَر قَبیله خو ای نَفَر، یعنی دوازده مَردَکِش انتخابهِ یهِ. موسی جانارا راهکارِش بَلَدا که جاسوسی یَرِنده سَرزَمینِ کَنعانِ دِ. همچنین جانا خو بوگوچه تا بَررِسی یَرِنده، ویندهِ آیا کَنعانیون نیرومند یِنده یا نه.

آ دوازده مَردَک چِهِل رِو سَراسَرِ کَنعانهِ دِ سَفَرِشون یهِ و پس از این که آگَردِستینده. آنا قومهِ را واچون که: «زمین حاصلخیزهِ وَ محصول فراوون دِرِه.» آما دَه نفر از جاسوسان واچون که: «شَهرونِشون همه اُستُوارینده آما مَردُمونِشون همه غول پیکَرِندِه. اِگهِ جانا حَمله یَروم بی شَک شِکَست موخاروم وَ آنا چُما موکوشِندِه.»

آ سانی آ دو جاسوس که نومونِشون کالیپ وَ یوشع وِ واچون: «درسته که مردُمونِ کنعان چُما خو بُلَند تر و قوی تَرِنده، وَلی بی شَک آما موتونوم جانا شِکَست آدام! چون خدا چُما را مِجَنگه.»

آما قوم، یوشع و کالیپِشون گَپ‌گوشِ نیهِ. وَ خَشمِ وی موسایون هارونِشون وات: «چِرا چومایون بوردی جی وَحشَتناکه یاگا؟ آما باید سرزمینِ مِصرِ دِ مِمِندیمون. اگه بِشوم جا سرزمینِمون وارد آووم، جَنگِ مونهِ دِ مومِردیمون وَ زَنون وَ زارونِمون اسیرامیویندِه.» آنا موقوشون ایدینه اَلادهِ رهبر خوشتَنَرِشون انتخاب یَرِنده که باعث گَرده که جانا آگردِنندِه مصر.

خدا جی مَردُمون رفتارِ واسِین خیلی خَشمیگن و ناراحت آوهِ. بنابراین خیمه ملاقاتِ مون بومِه و جانا را واچه که: «شما نسبت به چِمه، همه سَرکِش آوِیون، بنابراین بیابونِ بی آب و علفِ مونهِ دِ سَرگَردون آمبه یا. واچه همه‌ی افراد ویست سال به بالا، به جزکالیپ و پوشع همه بیابونِ مونِ دِ بینِ میشونده و وارِد سرزمین موعود مِنِگَردِنده.»

وقتی مردم خدا واتی خو خبرداراویندِه، خوشتَنَرِشون گُنایون خو پشموناویندِه و تصمیمِشون بگِر که به کَنعانیون حَمله یَرِنده. موسی جانا را واچه که: مَشایا، چون خداوند جانا بی نِوِوی. آما آنا موساشون گَپ گوشِ نیهِ.

خدا جا جنگِ مونهِ دِ، جانا بی نِوِ. بنابراین آنا شِکَستِشون بوخا و خِیلی آدِمونِشون بِمِردینده. آسان قومِ اسرائیل، سرزمینِ کنعانهِ دِ آگِردِستینده و چهل سال بیابونهِ دِ سَرگَردون.

جا چِهِل سالِمونهِ کهِ اسرائیلیون بیابونه مونِ سَردون وینده، خدا جاناش خواسته برآورده میهِ. خدا جینارا آسمونهِ دِ نونِش آدا، جا نونِ نوم مَنّاوِه. آ همچنین جانارا بلدرچینِش موروستا تا گوشتِشون دِشتِه وی بوخاردَنِ را. دَر تمامِ جا مُدَتِ مونهِ دِ، خدا نَچِه جانا چُستون و لِباسون کونا ویندِه.

خدا به صورت معجزه آسایی، سختی لادِ جانارا وویاش بِروستا. آما خُب هامون دِ ای بیَن نِعمَتهِ بی آنا خدا خو راضی نیویندِه وَ همیشه غورِشون مِزَن. با هَمه‌ی جینا، هامونهِ خدا، بِخاطر عَهدی که اِبراهیمیون، اسحاقیون و یعقوبی، بِبِسته ویشه وفادار وِه.

ایرا دِ که دوباره مَردم وویاشون نِدِشت آخارِنده، خدا، موسی را دَستورِش آدا که: «سَخری را واتَن که ووی آدیهِ.» آما موسی عوض اینکه صخری واجه که ویِه آدی، دورا عَصا بی سَخریش بِزَند وَ و جی کارِش بی خداش بی احترومی بیه و ویه به اندازه کافی همی را صخری دل مونِه بومه بَر، بعد خدا موسی خو خَشمگین آوهِ وَ موسی را واچه که: «تَ به سرزمین موعود وارِدا مِنِوِی.»

پس از چهل سال که اسرائیل ال طایفه بیابونِه سرگردون وینِدِه، همه آنا که بر ضد خدا شورشِشون بیرده وی، همه بِمِردینده. بعدِ جا خدا دوباره ایرا جی قومِش به مرزِ سرزمین موعود، هدایَتِش بیه. چون موسی خیلی پیر آوهِ وی، خدا یوشَعِش انتخابه یه رهبری قومِ را. خدا، موسی را قولِش آداوی کهِ، ای رِوی ایدینه رَهبَر، خوشتَنَرِش بِری مَردُمون را بوروسته.

خدا، موسی را دَستورِش آدا وَ واچه: بیشو ایدینه بلندِ کوه، سرَ، تا آگا دِ سرزمینِ موعودِ بوتونه وینِه. موسی سرزمین موعودِش ویند، آمّا خدا جاوِ را اجازه‌ی ورودِش آنِدا. بعدِ جا موسی بِمَرد و قوم بنی اسرائیل جاوِه را سی رِو عزاداریشون یهِ. بعد یوشع جانا رهبر گَردَست. آ خیلی درست کار وِ چون هم خداش قبول دَشت و هم خداش اطاعت میهِ.