۱۶- نِجات آدیه کَسون

بعد از بُمرَدن یوشِع، اسرائیل اِل طایفه خدا دَستورون خو فَرمونِشون نِبه و همه کَنعونیونِشون جا سرزمین خو بَر یِه. آنا همچنین عَوَض یَهوِه خدای راستِکی، کَنعونیون بُتون بپَرِستیندِه. آ زَمون اسرائیل قوم پادِشاشون نِدَشت، پس هر کس هر چیش که فِک مِیه دُرُسته می یَرچه.

اسرائیل اِل طایفی نافرمونی باعث گَردَس که ای سیری اِتِفاقون بگینِه که بارها قوم اسرائیل زندگی مونه تکراراوِه. اتفاقای که مِکَت بییَن وِه که: قوم اسرائیل چندین سال به نافرمونی خدا خو اِدومیشون آدا. بعدش خدا جانا مجازاتِ را جانا دُشمَنون را اِجازیش آندا تا جانا بچَروِنده. دُشمَنونِشون جاناشون مال چاپُول یِه و بینِه بِبَرچون و خیلی از جانایونِشون بوکوش. بعدجا بعد اینکه سالیون سال دشمنون جیناشون آزار مِدای، خدا پَلِفه توبِیشون میه و خداخو موقوچون تا خدا جانا دُشمَنون دَسه خلاصه یَرِه.

هر سیری که آنا توبِیشون مییِه، خدا ای دِنه نجات آدِیه کَس موروستای تا جانا نجات آدیه. آ آدَم جانا دُشمَنون وی مِجَنگَس و جاناش شِکَست آندای. بیَناوِه که آرامش جانا سرزمینه دِ برقراراوِه و آ آدم نجاتگر به خوری برجانا حکومتِش میه. خدا رهانَندِگون زیادیش بُروستای که قوم اسرائیلِ نجات آندارِندِه. بعد از اینکه خدا اِجازیش آدا تا ای گروهی ازدُشمَنون به نومِ مدیان قوم اسرائیل شکست آدییِندِه، دوباره جانارا نجات آدیه کَسِش بروستای.

مدیانیون به مدت هفت سال، اسرائیل اِل طایفی بارِ خو چپاولِشون بیه. اسرائیل اِل طایفه ترسِشونه چَپاوُلون مونه قایمامیویندِه تا مابادا که مدیونیون جانا آندارِندِه. تا اینکه آنا خدا خو التماسِشون بیه تا جانا نجات آدی یِه.

ای رِو ای مَردَک که نومِش جدعون وِه، قایمه کِنا کارا گندُمِش آنکون تا مدیونیون نوتونِندِه جاوِه چپاوُل یَرِندِه. همی جا ساتِه فرشتِه یهوِه آنداریَستِه واچِه: «ای جَنگجوی دِلیر، خدا اِشته وی یه. بِشه و اسرائیل مدیونیون دَسه خلاصِه یِه.»

جِدعون پیه قربونی یاقاش آدِه وی اینه بُتِ. اولین خواسته ی خدا جدعون خو خرابه یَردَن آ قُربونی یاقا وِه. آما چون جِدعون مردِمون خو مِتَرسَست تا نیمه ی شو منتَظِر بِمَند. بعد قربونی یاقاش بِهَم بِزَن و هَمیش خوردِیِه. جِدعون نزدیکی جا یاقا، تازه قوربونی یاقاش خدا را سابِدا و جاوِرا قوربونیش آنا.

سابایِنه رِو مَردِم اَز ویندَن اِم که اِی نَفَر قُربونیش لَکا بشکستی و جاش ویرونِه یِردی خیلی خَشمگینامبیندِه. آنا بیشیندِه جِدعون کی طَرَف تا جا بُکُشِنده، آما جِدعون پِیه واچه: «چِرا مُوقویون خوشدَنِریون خُدایَر کُمَک یَرا؟ اَگه آ خُدای بَرزا خوشدَنَرِش خو دِفاع بِیَره.» آنا بِخاطِر جاوِ واتِیه، جا بُکُشدَن خو دَسشون بِکَشَست.

پَسه جا مَدیانِیون هاموندِه بومیندِه تا اسرائیل قومَر چاپول یَرنده. جانا آدَمون اِنقَدر زیاد وِ که مِنِگَردَس جانا بِشماری. جِدعون کُل قومِش جَنگ با مدَیانِیون واسِین گورِیه زَن. جِدعون خُدا خودِه دو دونه نِشونیش بوقوس تا خاطِر جَمعاوه که خُدا جاخو واقِعا موقوش تا اسرائیل آقاده بَر یَره.

اَوِلین نشونی را جِدعون اِی تیکه چَرواش پوست آنا زِمین و خُدا خو بوقوچه کِه فَقَط پوست سَر پِزقه آنیشینِیه، آما زِمین خُشک بیمینِه. خُدا جی کارِش اَنجوم بِدا. سابایِنه رِو آ خُدا خو بوقوچه که زِمین خِس گَرده، آما پوست خُشک بیمینِه، خُدا جی کارِش ده اَنجوم بِدا. اِم دو دونه نِشونه جِدعونِش حالِیَردِنَست که خُدا جاقو موقوشه که اسرائیل مدیانیون دَسته نِجات آدی.

۳۲۰۰۰ دونه اسرائیلی سَرباز بومینده جِدعون پَلِف، آما خُدا جاش وات جانا تعداد خیلی زیادِ. جی خاطِره ده جِدعون ۲۲۰۰۰ دونه سَرباز که جَنگ خو ده مِتِرسِستینده بوروستایشه کِیه. هاموندِه خُدا جِدعونِش وات که اِیبیَن هاموندِه زیادِ. پَس جِدعون همه جاناش به جُزء ۳۰۰ نفر آگَردِنَچه کِیه.

هَمی آ شو خُدا جَدعونِش وات: «یاواشه کِنا بِشه مَدیانیون پادِگون، اَگه جانا گَپون بَشونی دِیه اَز حَمله به جانا خوف نِدِری.» جِدعون بُشو جانا پادِگون وَبَشونَچه که اِی دِنه از مَدیونی سَربازون جا چیش که خوابه ویندِوی رَفِقَرِش را تَعریفِش مِیه. رَفِقِش جاش وات: «مَعنی جی خوابی که تَ ویندی اِمه کِه جَدعون لَشگر چوما مَدیونیون لَشگر شِکَست آندی.» وقتی جَدعون جیوِش بَشونَست خُداش شُکِر بِیه.

جِدعون بُشو سَربازونِش پَلِف وَ هَرکُن از جاناخو را اِی دِنه زُرُنا و اِی دِنه سُفالی تیلیکاش آدا که جا مونه اِی دِنه چِراشون آنای. آنا وَقتی که مَدیونی سَربازون خاوه ویندِه پادِگونِشون بِگِه. جِدعون ۳۰۰ دونه سَرباز چِرایونِشون آنِویشون تیلیکه مُون تا مَدیونیون نوتونِنده چِرا روشینا وینِنده.

بَعد جا جِدعون سَربازون هَمه تیلیکونِشون باهَم بِشکِست وَ چِرا روشینایی مَعلوماوه. وَ هَمزَمون با اینکه زُرُناشون مِزَن،دادِشون مِزَن: «شَمشیر یَهُوَه وَ جِدعون را.»

خُدا بِیَن که مَدیونیونِش پَکَره یه که شُروعاشون یه هَندَره حَمله یَردَن و بُکُشتَن. جِدعون بِدون لَنگه یَردَن،بَقیه اسرائیلش طایفه گورِیه زَن، تا مَدیونین پِیه بیشیَن مونه جانا کُمَک یَرِنده. آنا تعدادِ زیادی از مدیونیونِشون بوکوشت و بَقییشون سرزمین اسرائیلِ خو بَر یِه. آ رِو ۱۲۰٫۰۰۰ نَفر از مِدیونیون کُشتاوینده. بییَناوِه که خدا اسرائیلِش قوم نجات آدای.

مردم بوقوچون که جدعونِ خوشتَنَرِشون پادشاه یَرِندِه. آ اجازه جی کارِش جانارا آنِدا، اما جانا خو بوقوچه که ای مقدار از حلقه های طِلایی که مدیونیون خو به دستِشون بورده وی آدییِندِه جاوِه. مردِم خیلی طِلاش آدای جدعونِ.

بعد جدعون جا طِلایون وی اِینه جِرقِه جا جرقون خو که رِئیس کاهِنون تن می یَرِه ساش بِدا. آما مردُم بُتِ وِری جا جِرقیشون که سابِداوی مِپَرَستَست. بنابراین، خدا دوباره اسرائیلِش قوم تَنبیهه یِه، چون که بُتونِشون مِپَرَستَست و دُشمَنونِ را اِجازیش آدا که جینا شکست آدیِندِه. بالاخره آنا دوباره خدا خو کُمَکّشون بوقوست و خدا جانارا اَلادِه نجات آدیه کَسِش بروستای.

اِم چَرخِه خیلی تِکراراوِه: اسرائیل قوم گوناشون میِه، خدا جاناش تنبیهه میِه، آنا توبیشون میه و خدا نجات آدیه کَسِش جانارا موروستای. در مدت سالای طولانی، خدا آدمای زیادِش برای اینکه قوم اسرائیل دُشمَنونِشون خو رَهایاویندِه بروستایش.

آخرِه اسرائیل مردِمون خداخو بوقوچون که اَلادِه ملَتون وِری اینه پادشاه جانارا آدیه. آنا ای پادشاه بِلَندِه قَد و پُر زورِشون موقوست که بوتونِه جنگون مونه جانا راه بِبَرِه. خدا جی خاستی خو راضی نِوِه، آما هَمی باین که پادشاهِشون بوقوست خدا جانا را پادشاش آدای.