۲۲- یوحنای تعمید دهندی تولد

خیلی وقت پیشون، خدا به وسیله‌ی پَیامبَرون و اَنبیایونِش مَردُمونِش بی گَپِش مِزَند. آما بعداز چهارصد سال که خدا خوشتِنَرِش مَردُمون بی گَپِش نِزِنده وی، ایبَدِه خدا فرشته بر اِینه پیرِه مَردَک که کاهن وِه نومِش دِ زکریا وِه ظاهِراوِه. آویون زَناش الیزابتهِ، خدا ترس ویندِه. آنا پیراوِه وینده و الیزابته زارین دارا مینیوییِه.

خدا فرشته زکریاش وات: «اِشته زَنهِ ایدینه فِرهِ موگو بزایهِ. تَ جاوهِ نوم موگوی یوحنا آنِی. خدا جاوِ روحِش خو پُرهِ میَره وَ یوحنا مَردُمون برای بومیَنِ مسیحِ موعود آماده میَره.» زکریا جاوِ گَپ جوابِ دِ واچه: «اَزِمون‌ زَنام زارین دارا وییَن را خیلی پیریمون! کادِ بوزونومه که راستِش ماجِی چوما را؟»

فرشته خدا زکریا را واچه: «اَز خدا طرفهِ بومِیمه تا جی خوشِ خبر، اِشته را بِرَستِنِم. الان که تَ چِمه گَپون باوارِ مینی‌یِری، دیهِ قدرتِ گَپ بِزَندِنی دَستِ دِ آندِی تا اینکه آ زارین به دنیا با.» بعدِ جا، دیهِ زکریا نوتونَچّهِ گَپ بِزَنه. آ سانی خدا فرشته، زکریا پَلِفه دِ پاوِ بوشو. زکریا آگَردَست کیهِ و ای باین نِگذَرَست که زَناش اوستَن آویه.

موقعی که الیزابت در ماه شوشومِ اوستَن آویهِ، هَمی آ فرشته ایبِده ایدینه الیزابِته فامیلون خو که نومِش مریم وهِ، ظاهراویه. آوه باکره ویه و اینه مردک که نومِش یوسف وه جا نومازِه وییِه. فرشته جاوه را واچه: «تَ اوستَنامبی و ایدینه فِره مِزای وَ جاوهِ نوم آنِی عیسی. آ خدا فِرهِ وَ سَلطَنَتِش دِ اَبَدی مِگَرده.»

مریمه واچه: «چیَن بِینه چی اِمکون دِره درحالی که اَ تیتیایمه وَ اَز باکِرِیمه‌؟» فرشته واچه: «روح‌القدس اِشته سَر ما وَ قوَت خدا اِشته سَر سِینَکه ماشینه. آ سانی آ فِره، قُدّوس وَ خدا فِر مِگَرده.» مَریَمهِ هرچی که آ فِرشته واتِویشه،ایمونِش بو وَ جاوِش گَپون پاک قبول یه.

زَمونهِ کَمی پَس از جی رویداد، مَریَمه، اِلیزابِتهِ کیهِ بیشیه. همین که اِلیزابِتِ مَریَماش صدا بَشونَس، زارین جاوهِ رَحِمهِ مونهِ دِ تَکوش بوخا. آنا خدا کارِ واسِین که جانا را اَنجومِش آدا وی، خیلی خوشحالیشون میهِ. مریَمِه سوماه الیزابتهِ پَلِفهِ بَشتایِه وَ بعدِ جا آگَردَسته کیشون‌.

پس از جی اتفاق، الیزابتهِ ایدینه فِریش دونیا بو. آوِیون زَکَریا، همین باین که فرشته واتِویشه، جاشون نوم آنا یوحنا‌. آ سانی خدا دوباره زَکَریاش دون آیهِ وَ زکریا واچه: «خدارا شکر چون آ به یاریِ قومیون مَردُمونِش، بِرِسِستی‌! وَ تَ اِی فِرِم، خدای متعالِ پیومبَر مِخِنِندِه اِشتِه وَ مَردُمون را ماجِی که چیَن موتونِنده آمرزِشه گوناهونِشون آندارِنده‌!»