۲۷- خورِه سامری داستون

ای رِو ایدینه مَذهَبی اُستادون که یَهودی وِ عیسی پَلِف بومه. آ موقوستی ثابِتَره که عیسی تَعلیمون هَمه اِشتبایِه. آ، آپَرسَست: «اُستاد، اِنسان بایَد چیَره تا خوره زِندِگیش به دست بوره؟» عیسی واچه: «کِتابِ توراتِ مونهِ دِ جی بارِه دِ چیش بینیستی؟»

آ مَردَک واچه: «خداوند، خوشتِنِری خدا همه ی دلی وی، با همه ی یونی وی، با تَمومهِ قُوَّت و با تمومه فکر، بوقو. هَمسونی دِ اوشتِنِری بِری بوقو.» آ سان عیسی واچهِ که: «راس ماجی! تیدِه بیَن یِه تا زندگی مانای دِشتِه وی.»

آما آ عالِمِ مَذهَبی چون موگوچّه که خوشتِنَرِش دانا و پارسا جِلوه آدیهِ، هامونهِ آپَرسَچّه: «چِمه هَمسا که با؟»

عیسی دِ ایدِنه داستون وی جا رَهبَرِ مَذهَبیش جَواب آدا: «ایدینه یَهودی مَردَک، اورشَلیمهِ دِ به سَمتِ اریحا سَفَرِه دِ وِ.

راه دِ راهزَنون حَملیشون یِه جا و همه ی داراییش جا خو اَگِرچون. جاشون کُتَک بزَن وَ جاشون نیمه یون جادی کِنارِه وِلاشون یِه.

بعد از جی قضیه، کاهن یهودی اُقادِه مگذرس. وَقتی جا مَردَکِش، جادی مونِه دِ وین که بِکِتی زِمین، اَلادهِ طَرَفِ جاده دِ خوشتِنَرِش را دِ بوشو وَ جاش کلا ندید بِگِه.»

چند دقیقه بعد اِینِه لاوی راهِ دِ بِرَسَست. ( لاویان، قَبیله های اسرائیلی وینده که کاهنون مَعبَدِشون کومَک میهِ). آی دِ جادی آوَرهِ طَرَف بوشو وَ جا مردَکِش نِرَسَس.

آ سانی ایدینه اَلادهِ مَردَک بومه که سامِری وهِ. (سامِریون وَ یَهودیون، هَمدیَره خو نِفرَتِشون دَشت.) با اینکه وینچه آ مَردَک که زَخمی آوی، یَهودی وِ، وَلی دِلِش جاوهِ را بیسوت وَ جاش زَخمون بیشو وَ مَرحَمِشون آنا وَ بِبَچّهِ.»

آ سانی آ سامِری مَردَک جاوِش، خوشتِنَرِش خَرِ سَر آنیشدِنَسچِه وَ بِبَرچه مِهمونخونه دِ جا خو پَرَستاریش یه.»

«سابایینه رِو آ سامِری مَردَک باید خوشتِنَرِش سفر اِدامیش آندا. آ ای مِقدار فِلِش آدا جی مِهمونخونه صابَر را، وَ واچّه: «جی مَردَکی خو مُراقِبَت یه وَ اگه هَزینیش ویشتَر از جی گَردَست، موقِعی که آگِردِستیمه، هَزینیش آندِمه.»

آ سانی عیسی جا عالِمِ مَذهَبی خو آپَرسَچّه: «اَلان فِکِر می یِری جی سونَفَره مونهِ دِ کونِکِن جا مَردَکه هَمسا وینده که مورد دزدیون داوا قَرارِش بِگرده وی؟» عالم مذهبی واچه: «آ که جاوِ را دِلِش بِسوزدِنَست.» عیسی جاش وات: «تِی دِ بِشه پَس بیَن یه.»