۲۸- مالدارِه جَوون

ای رِو اِینِه پِلِه فِلدارون خو بومِه عیسی پَلِف جا خو آپَرسَس: «ای خورِه معلِم، چییَرِم که ای زندگی مانام دِشتِه وی؟» عیسی جاش وات: «چرا چمه ماجی خورِه معلم؟ در صورتی که بغیر از خدا هیشکِه خور نیِه. اگه موقوی اینه زندگی مانای دِشتِه وی، هر چیش که خدا واتیش اَنجوم آدی.»

آ آپَرسَس: «کونِه کین گَپونِش باید اَنجوم آدِم؟» عیسی جوابِش آدا: «قتل مَیه، زِنا مَیه، دُزدی مَیه، دورو مَواتَن، پییَر ماری اِحتِروم آنی و همساری دِ خوشتِنِری وِری بوقو.»

آما جَوونه مردک واچه: «اَ زارینِه موقه دانِه جینام اَنجوم آدا. اَلون باید چییَرم تا ای زندگی مانام دِشتِه وی؟» عیسی محبتی وی جاش بشگَسَست.

و جوابِش آدا: «اِگِه موقوی خورتِرین کار اَنجوم آدی بِشِه هر چی دیری بیروش و فِلِش آدی فقیرون تا اِشتِه گَنج آسِمونِه دِ گَردِه نه زِمینِه! آسان بیرو چِمِه خو پیرَوی بیِه!»

وقتی آ جَوونِه مردک عیساش گَپون بَشونَست، خیلی ناراحتاوِه چون که خیلی فِل دار وِ و مُنوتونَچِه فِل و داراییش دَسِشه آدیِه. آ دیمِش آگَردِنَس و عیسی خو دِرواوِه .

بعد عیسی شاگِردونِش وات: «جی بوزونا که اِینِه فِلدارِه آدم بومییَنِ خدا طَرَف خیلی سخته. هامونه ماجِم، اُشتُرِ رَداوییَن دَرزِنِه لوکِه خو راحت تَرِه تا اِینِه فِلدار آدم بوری خدا طَرف!»

شاگردون جی عیساشون گپ کِه بَشونَست خیلی تعجبِشون بیه و آپِرسِستیندِه، «پس که موتونِه نجات آندارِه؟»

عیسی شاگردونِش بشگَسَست واچِه، «آدم مونوتونِه خوشتَنَرِش نجات آدیِه، اما خدا پَلِفِه همه چی اِمکون دِرِه.»

پترس عیساش وات: «آما خوشتَنَرِمون همه چی وِلِه دا تا اِشتِه طرف گَردوم، اَنه چوما پاداش چِبا؟»

عیسی جوابِش آدا: «هر که چِمه خاطِره بِرا، خاکه خو، پییِه، مایه خو، زارینِه خو، کیه زمینِ خو بگذرِه صد برابر ویشتَر آندارِه و ای زندگی مانا آندارِه. ولی خیلیون که اَوَلِندِه آخِرامبیندِه و خیلیوندِه که آخرندِه اَولامبیندِه.»