۳۱- عیسی وییِه سَرِه را میشو

بَعد از اینکه عیسی جمعیتِ را غَذاش آدا؛ شاگردونِش واچه که آنیشینا قایِقِه و بِشِیا دریاچی آوَر، آما خوشتَنِش ای مدت کوتایی آگاده بِمِند. شاگردونِش بیشینیده وَ عیسی بعد از اینکه مَردُمِش بِروستایشه، بوشو کوهِ سَر تا دُعا یَره، وَ آگادِه تَناوِه وَ تا نیمه شو دُعاش میِه.

شاگردونِش قایقهِ مونهِ مَشغولِ پارو بِزَندَن وینده آما ایبِدهِ سَمتِ مخالفِدِه یاوا بَرومه. آنا تا نیمهِ شو فقط ای گوجیلهِ قِسمَت از دَریاچی بِشه ویندِه.

آسانی عیسی دویاش تامونِیه وَ بِشو شاگِردونِش طرف. آ ویه سَرِه قدَمِش بِزَن به طرفِ جانا قایِق.

موقعی که شاگردون عیساشون ویند خیلی بِتِرسِستیندِه، چون فکرشون میه روحِه. عیسی وقتی حالیاوِه آنا بِتَرسِستینده جانارا واچِه: «مَتَرسا اَ ییمه!»

پترس عیسی را واچه: «سَروَرَم اگه تَه ییشه واتَن تا وویِه سَره بومه اِشته پَلِف.» عیسی پترس را واچه : «بیرو!»

پس پترس قایقِ مونِه بومه بَر وَ وویهِ سَره بوشو عیسی پَلِف. آما بعد از اینکه ای مسافتِ کمی بوشو، دیمش عیسی خو آگَردِنَچه وَ بِشگَسَست موجون وَ قدرت بادِش اِحساس یِه.

پترس بِتَرسَست وَ بوشو وویِه مونِ وَ دادِش بِزَند: «چِمه نِجات آدی!» عیسی تُندِنا دَستِش دِرازه یِه و جاش بو بَر. سپس عیسی پترسه را واچه: «ای کم اِیمون! چِرا به چِمه اعتماد نیِردی تا امنیتِ مونهِ گَردی؟»

وقتی پِترُسیون عیسی آنیشتینده قایِقِه مون، یاوا ای بَدِه آکَت و وییِه آروماوییِه. شاگِردون خیلی تَعَجُبِشون یِردِه وی عیسی شون پَرَستِش یه وَ عیساشون وات: «واقعا که تَه خدا فِرِیشه.»