۳۹- محاکمه عیسی

نیمه ی شو، سَربازون بومینده عیساشون بِبِه کاهِنِ اعظمه کیهِ تا جاوهِ خو بازجویی یَرِنده. پترس دِ جاوهِ پِیهِ دِ مومِه. وقتی که عیساشون بِبه کی مون، پترس کی بَرِه دِ آتِشِ کِنارِه بَشدای تا خوشتَنَرِش گَرمِه یَرِه.

یَهودِ رِئیسون، کیمونهِ دِ عیسی خو بازجوییشون میهِ. آنا تعداد زیادی شاهِدِشون بور تا عیسی تَهمَت زَنِنده. آما، وقتی جانا گَپون هَمدیَر بی ای نِوه، بنابراین رَهبَرونِ یَهود، نوتونَچون جاوِه گونا ثابِتِ یَرِنده. عیسی دِ هِچ گَپی نیزیشه.

سرانجام کاهِن اعظم بِشگَسَست عیسی و واچه: «چوما واتن آیا تَ مسیح خدای زِندِی فِریشِه؟»

عیسی واچه: «بله اَزیمه، ای رِو چِمِه میوینا که خدا راسته دَسه آنیشتیمِه و آسِمونه آنگَردِم زِمین.» کاهِن اعظم که جی گَپونِش خو عصبانی آوهِ وی، لِباسونِش پاریش یِه و دادی وی اَلادِه شِخونِش وات: «آما اَلادِه شاهِدُنِمون منوقو همه بَشونَچون که آ واچه خدا فِریمِه چه رای آندِیا؟»

یهود رهبرون همه در جواب کاهن اعظم واچون: «آ سِزاوارِ مَرگه» عیسی چِشمون بِبَچّون وَ جاوِ دیم توفِشون باشین وَ جاشون بِزَن و مَسخِریشون یِه.

پترس که کی بَرِ دِ بَشتاوی. اینِه کنیزِه جاش وین و جاش وات: «تیدِه عیساوی ویشه.» پترس مُنکِراوِه قِقِنِه وَرا اَلادِه کِنیزِه دِ همی جی گَپِش جاوی بِزَن و پترس هاموندِه اِنکارِش یِه. آخِرِه آنایی که اوقادِه بَشتاویندِه جاشون وات: «هالیمون که ته اِیدینِه از عیسی شاگِردونیشِه چون تیدِه جلیلی یِیشِه.»

پترس جا لَحظه دِ قَسَمِش بوخا وَ واچه: «خدا چِمه لَعنَت یَره اِگه اَز جی مَردَکه بِشناسِمه» جا لَحظه دِ خورِس مِخِنچِه وَ عیسی آگَردَست وَ پِتروسِش مشگَسَس.

پترس بوشو وَ زار زار مِربَنَس وَ همی آ لحظه یهودای خیانتکار وینچه که یهود رهبرون عیساشون به مرگ محکومه یِردی. غم و غصه جاش بِگِه، بوشو و خودکُشیش یِه.

جی رِوون مونهِ دِ پیلاتُس که رومِ فَرمانده وِ. یَهودیون را حُکمرانیش میهِ. یهود پِلِّون عیساشون بِبِه جا پَلِف. حانا دَرخواست اِم وِ که پیلاتُس، عیسی به مرگ مَحکوم یَره. پیلاتُس عیسی خو آپَرسَچّهِ تَ یَهودیون پادِشاهیشه؟

عیسی واچه: «درست ماجِی. آما چِمه پادِشاهی زَمینی نیِه. اَگه بیَن مِوه، چِمه پِیرُوون چِمه را مِجِنگِستیندِه. ولی اَ بومِیم جی دونیا مون، که حقیقت خدا باره دِ هَمی را واجِم. هرکس که حَقیقَتِش بوقو، چِمه گَپون گوش آندیه. » پیلاتُس آپَرسَست: « که حقیقت چه با؟»

پیتالس پس از گَپ بِزَندَن عیسی بی، بیشینده جَمعیَته وَر و پیلاتُس واچه: «اَ گوناهی جی آدَمِه مونِه نیویندیمِه که مُستَحَقه مَرگ گَرده.» ولی سَران یَهود وَ جمعیت دادِشون بِزَن. واچون: «جیوهِ صَلیب بِکَشا.» پیلاتس جَوابِش آدا: «آ گوناهکار نیهِ.» وَلی آنا اومَکتو صِدای بُلَند تَری وی عَربَدیشون بِکِشَست. بعداز جا پیتالس برای سِوُمین بار واچه: «آ گوناهکار نیهِ.»

پیتلاتس برای اینکه مِتَرسَست شورِش گَردِه، قَبولِش یهِ وَ عیساش آدایش سَربازونِش دَست تا جا صَلیب بِکَشِنده. سَربازانِ رومی عیساشون شَلّاق بِزَند وَ لباس سلطنتیشون تَن یَردِنَست جاوِ وَ تاجی اَز جِنس خار آنایشون جا سَر. بعد از جا خَنده‌بی واچون: «زنده باد پادِشاهِ یَهود.»