۴۶- پولس مسیحی مِگَردِه

اینِه مردَک وِ به نوم سولس که جَوُنیشه اِستیفانِ بوکوشتَن موقه دِ، یَهودیون اَرمازون هادرمومه عیساش اِیمون نِدَشت. آ مسیحیونِش اذیت میه و اورشِلیمه دِ جی کیه جا کیه مُشو تا مَردَکون و زَنون بِگِره باشینِه زِندون.کاهن اعظم جاش وات که به شهر دمشق بیشو تا مسیحیون ک آقاده دِرِندِه دستگیره یَرِه و آگَردِنه اورشلیم.

بَعد جا سولس راکت بوشو دمشق، قبل اینکه اُوقا بِرَسه، نورِ دِرَخشونِی آسمونه طَرَفه جاش دورِوَر بِگِرچه و بِکَت زمین. سولس اینه صداش بَشونَچه که جاش وات: «شائول، شائول، چرا چِمِه اذیت مییِری؟» سولس آپَرسَچه: «سروَرَم ته کِبایشِه؟» عیسی جاش جواب آدا: «عیسایمه. هَمی آ که جا اذیت مییِری!»

آ موقه که سولس یاقاشه پاوِ، چُشمونِش مینیوینچه. رَفِقونِش جاشون دَمِشق طَرَف بُروستا. سولس سو رِو ، هیچیش نوخا و آنِخا.

شهر دَمِشق مونِه، شاگِردی به نوم حنانیا زِندِگیش میه. خدا جاش وات: «بشه جا کیه ای که سولس جا مونِه آنیشتی خوشتِنِری دَسون آنی جا سَر تا دوباره بوتونِه وینِه.» آمّا حنانیا واچه: «خداوندم! از بشونِستیمه که اِم‌ مَردک چییَن به جانایی که ایمون دِرِندِه آزار مِرَستِنِه.» خدا در جواب واچه: «بِشه! از جام اِنتخابه یِردی تا چِمه نوم یَهودیون و اَلاده قَبیلون اِعلوم یَرِه. آ چِمه نومِ خاطره، سختی و بلای زیادی میوینِه.»

بعد حنانیا بوشو سولسِ پَلِف و خوشتَنَرِش دَسون آنایش جاوِ سَر و واچه: «همی آ عیسی که رادِه اِشتِه پَرونه ظاهِراوِ، چیمیش بُروستا تا تَ خوشتِنِری چوشمون سو به دَست بُری و از روح القدس پُراوی.» سولُس بی لَنگی بوتونَچه دوباره وینِه و حنانیا جاش غسل آدا. بعد سولس غَذاش بوخا و زورِش آگَردَس.

سولس بی لَنگی موعِظیش دمشق یهودیون را شُرویاش یِه و واچه: «عیسی خدا فِرِ!» یَهودیون خیلی تَعَجُبِشون یِه، چون که آدمی که تَقَلّاش مِزَن آنایی که اِیمونِشون دَشت بینِه بِبَرِه، اَلون خوشتَنِش به عیسی اِیمونِش بوردِه وی. سولس یهودیون بی جَرّ بَثِش بیه. آ ثابِتاش یِه ک عیسی هَمی آ مَسیحِ.

بعد چند رِو، یَهودیون موقوچون سولس بوکوشِندِه. آنا نَفَرونِشون بُروستایشون تا جاوِ شَهر دَروازِه دِ آندارِندِه و بوکوشِندِه. آمّا سولس جانا نیّت حالیاوِ رَفِقونِش جاشون کمک یه تا آ ویریجِه. ای شو جاشون آنا سَبَدِه مون و شهر دیوارون خو بُروستا جیر. بعد جا که سولس دمشق دِ ویریت، به موعظه یَردن عیسی بارِه دِ اِدومیش آدا.

سولس بوشو اورشلیم تا رسولون وینِه، آمّا آنا جا خو بِتِرسِستینده. بعد ای نَفَر که ایمونِش دَشت به نوم بِرنابا، سولسِش بِبه رِسولون پَلِف. آ جاناش وات که چییَن سولس، دَمِشقه دِ با شجاعت عیسی خو تَعریفِش میه. بعد جا وِ که رسولون سولسِشون قبول یِه.

بعضی از اِیموندارون که سِتَمه سَرِ اورشلیمه دِ ویریته ویندِه، اینِه دِروه شَهر به نوم انطاکیه بیشیندِه و عیسی بارِه دِ تعریفِشون میه. ویشتِرین مردم اِنطاکیه یَهودی نیویندِه، آمّا برای اولین بار ایمونِشون بو. برنابا و سولس بیشینده آقا به آنایی که تازه ایمونِشون بوردی درباره عیسی ویشتر آموزش آدییِنده و کلیسا تقویت یَرِنده. انطاکیه دِ و که آنایی که ایمونِشون دَشت به مَسیح، برای اولین بار «مسیحی» مِواچون جانا.

ای رِو اِنطاکیه مسیحیون مشغول ِرِوجِه و دویا ویندِه که روح القدس جاش وات: «برنابا و سولس ای کاری واسین که جینام جاوِ اَنجومِ را واتیمه، جویا یَرا.» بعد کلیسای انطاکیه خوشتَنَرِشون دَسون آنییِندِه برنابا و سولس سَر و جانارا دویا یَرِندِه. بعد جاناشون راشین تا عیسی خوشه خبر اَلادِه یاقایونه واجِندِه. برنابا و سولس به خیلی از مردم قبیله های جورباجور آموزِشِشون آدا و خیلیون اِیمونِشون بو به عیسی.