۶- خدا اسحاق را سامِدیه

آ موقع که ابراهیم پیراوِه و فِرِش اسحاق بِرَسستِه جَوون گِردستِه وی، ابراهیم ابراهیم اِیدِنه از خوشتَنَرِش خونه خایون خو بُروستایشِه خوشتَنَرش وطن تا اُوقادِه اسحاق را زینیه بورِه.

بعد ای سفر طولانی به سرزمینی که ابراهیم اِل طایفه جا مونه زِندِی شون میِه، خدا جا خونه خاش بُروستا رِبِکا طرف که ابراهیم بِرار رویازا ویِه. آوه ابراهیم برار رویازا ویِه.

رِبِکا راضیاویه که پیَر مارِش خو جویاویه و جا خونه خاوی بیشیه اِسحاق کیِه. بی لَنگی بعد جانا بِرَسستَن، اسحاق جاوِه وی وییش یه.

بعد از چند مدت ابراهیم بُمَرد و خدا جی عهد واسین که ابراهیم وی بِبسته ویشه اسحاق را برِکَتِش آدا. ایدِنه وعدون خو که خدا جا عهد مونه واته ویش ام وه که ابراهیم، فِراوونه اِل طایفیش دِشته وی، آما ربکا اسحاق زَنه مُونوتونَسچه زارین دارا ویِه. ‎

خدا اِجازیش آدا اسحاق دُعاوی، ربکا دوقلو اُستناویه. آدونه زارین، قبل از دنیا بومین، ربکا رحم مونه باهم داواشون دَشت همی جی خاطِره، رِبِکا خدا خو جیش آپَرسَس.

خدا رِبِکاش وات: «تَه دونه زارین مِزای. هَرکون خو ای اِل طایفه جویا به وجود ما. آنا همیشه هَمدیَروی داوا دِرِنده، آما پِله فِری اِل طایفه گوجیله فِیری اِل طایفی خو فرمونِشون مِبه.

وقتی که ربکا زارو دُنیا بومینده، اولین فِره، سُرخه دیم وِه و یونِش دِ مِوِل وِه جاشون نوم، آنا عیسو. بعد دومین فِره عیسوش پاشنیه بِگِردوی دَسِش بومه دُنیا. جاشون نوم دِ آنا یعقوب.