۸- خدا یوسِفیون عیالَرِش نجات آندییِه

بعد اَز چَند سال، آ زَمون که یعقوب پیره مَردَک گِردستوی، خوشتَنَرِش بوقوستِنی فِرَر یوسفِش بروستای تا بِرایونِش خو که کارا چَرواشون مچَردِنَست خَبَر بوره.

یوسِف بِرایون جاخو بَدشون مومه، هم اینکه پیاشون جاش جانا ویشتَر مُوقوس، هم یوسِف خوابِ دِه ویندویش که ای رِوی جانا حُکم رانی میَره. پس وَقتی که یوسِف بوشو برایونش پَلِف، آنا جاشون بودوز بِبَرچون بعد بیروچون تاجِرای نوکر.

قَبل از اینکه یوسِف بِرایون برَسِنده کیه، جاوشون شی پاره یه و سَرِش بِزاشون خِمن آپات. بعد جاوشون پیَرشون را اُووَردنَست تا پیاشون خیال بیَره دِریده حیوون جاوِش بُکُشتی. یعقوب خیلی ناراحتاوِه.

تاجرای برده، یوسِفشون خوشدَنَرشون وی ببَرچون مصر. مصر ای یاقای پِله و قوی وه، که روخونه نیل پَلفه رَدا مِوه. برایونش جاوشون ای دِنه از فِلدارهای مَملکت مصر بیروچون. یوسف خوشدَنَرِش اَربابر را خیلی خور خدمتش میه و خدا ده جاوِرا بَرکَتِش آدا.

جا مَردَک زَنه که موقوچه که یوسِف وی هَمخواب گِردیه، آما یوسِف نوقوچه که گناه خُدا اَنجوم بیدییِه. پس آ زینیه جاوخو عصبی یاویه و یوسِفش تُهمَت بزَن، بَعد جاش بوروستا زِندون. حتی زِندون مونه دع یوسِف به خُدا وفادار وه و خدا جاوِش برکت آدای.

بعد از اینکه دو سال بگذَرَست، با اینکه یوسِف بی گُناه وِع وَلی زِندون مونه وِع. ای شو فرعون واچِه (مصریون پادشایونشون مِواچون فرعون)، دو دونه خوابِش وین، که خیلی جاوِش فِکر مَشغوله یِع. هیچکونی از فرعون مشاوِرون نوتونَچون جاوِ خواب تعبیره یَرندِه.

چون خدا قدرت خواب تعبیره یَردنش یوسِف را آدِوی، پس فرعون جاوِش زِندونه گوریه زَن تا جاو خواب تعبیره یَره. یوسِف جاوِش وات: «هفت سال فِراوونی محصول یع، آما بعد جا هفت سال قحطی یع.»

فرعون جوری یوسِف خو خوشِش بومه که جاوِش آنا دووُمین مقام قُدرتمند مصر.

یوسِف مَردُمِش وات هفت سال که فِراوونی یع بوخاردِنی چیا اَنبار یَرِنده. پَس اَز جا که هفت سال قحطی شُروع آوه، یوسِف جا چیمَنونِش میروت مَردِمون تا مَردِم به اندازه کافی غَذاش دِشته وی.

قَحطیون خُشکی نَ تنها مصر، که کنعان دِ بِرَسَست، یعنی جا لَکایی که یعقوبیون خانِوادیش زندِگیشون مِیه.

بخاطر جی یعقوب پِله فرونِش بُروستایشه مصر تا بَلکَم بوخاردِنی آندارِنده. وقتی که آنا یوسِفشون وین تا جا خو غَذا اَگِرِنده، جاشون نِشناسَس. ولی آ جاناش بِشناسَس.

پس اَز اِم کع جاناش اِمتحون یِع، یوسِف جاناش وات: «اَ شُما بِرایمه، وَلی مَتَرسا، شُما چِمه حَقه بَدیون بیه، آما خدا شُماش بَدی به خوره چی تَبدیلاش یِع. بایا مصره زندگی بِیَرا و اَز موتونِم شُمایون خانوادریون را اِنگاده هَمه چی جوره میَرِم.»

وَقتی یوسِف بِرایون آگِردِستینده کِیه بَعد پیَرشون را واچون که یوسِف زِنده یع، آ خیلی خوشحالاوِع.

هَر چند یعقوب خیلی پیراوه وی، ولی خانِوادیَرش وی بوشو مصر و آقاده همه باهَم پَلِفِندیَره زندِگیشون بیه. یعقوب قَبل اَز بومَردَنش همه فِرونِش بَرکَت آدا.

عهدیون پیمونی کِع خُدا ابراهیم را آده ویش، بعد اَز اسحاق آدایشه یعقوبع بعد جا دِ دویازده دونه فِرونِش و خانِوادونِشون. دویازدَه دونه یعقوب فِرون خو، دویازدَه دونه وَلَد اولاد قوم اسراییل به عمَل بومه.