۹- خدا موسی گوریه مِزَنه

بعد از اینکه یوسف بِمَرد، کُلّ فامیلونِش مِصرِمونه زِندِگیشون میهِ. سالیونِ زیادی آنا و اولادونِشون آقا دِ بِمِندیندِه وَ زارینِشون زیاد دَشت. مِصریون جاناشون اسرائیلی مِوات.

بعد از صدهاسال، مِصریون تِعداد بسیار زیاد آوه. مِصریون دیهِ یوسف و کُمَکونِش خیالِشون مِنومه. آنا اسرائیلیون خو مِتِرسِستینده چون جانا تعداد خِیلی زیاد وِه. فِرعون جا زَمونهِ دِ مِصرِ دِ حکومَتِش میهِ وَ اِسرائیلیون بَرده‌ی مِصریون یَرچه.

مِصریون اِسراییلیونِشون مجبورِه یه به سابیدییَنِ ساختمونون و حتی خیلی از شَهرون یَرچون. کارای سخت، زِندِگیشون به کامِ جانا تَلِه یِرده وی، ولی خدا جانارا بَرِکَتِش آدا و کُلی زارین داراویندِه.

فرعون وینچهِ که اِسرائیلیون، اولاد زیادی کارا به دونیا مورِنده، خوشتَنَرِش اِل طایفه دستورِش آدا که همه جانا زارون که فِره گَردِندهِ و جانا بوکوشِندِه.

ایدینه زِینیهِ که اِسرائیلی ویهِ، ایدینه فِرِش به دونیا بو. آوِه یون شِوِش تا موقعی که موتونَسچون، زارینِشون قایمهِ یه.

وقتی که جا زارینهِ پیهِ مایهِ، دیه مونوتونَسچون زارین قایمه یَرِندِه، برای اینکه جا زارینهِ نوکوشِندهِ، زارینِشون اِینه شناوَرِه سَبَدِه مونه نیزارهای رود نیل مون آنایشون. وَلی پِلّهِ خاکاش جا زارینِش میوین که جاوِ را مِگِنه.

فِرعونِ تِته، سَبَدِش ویند وَ جاوِش مون بِشکَسَست. وقتی زارینِش ویند، جاوِش به عُنوانِ فِرِش قَبولِش یهِ. آوِ ایدینه اِسرائیلی زِینیاش بِگِرد تا جا زارینِ را شیر آدیهِ. حالی نیویهِ که آ زِینیهِ جا زارینا مایا. وقتی مایاش زارینِش شیرِخو اَگِه، جا زارینهِ آدا فِرعونِ تِتَر دَست وَ جا زارینِش نوم موسی آنا.

موقعی که موسی پِلِّه آو ه، اِینه مِصریش ویند که اسرائیلی بَردیش کُتَک مِزَن. موسی تلاشِش یه اسرائیلی بِرارِش نجات آدیه.

موسی جی فِکرِش بیهِ که کَسی جاوِ مینیوینِه. جا مِصریش بوکوشت و جاوِ جِنازه دِ قایماش یِه. اما ای نَفَر جا موسی کار، وینچهِ.

فِرعون جی موسی کار حالی آوه و و تَقَلاش بِزَن موسی بوکوشِه. اما موسی، مِصرِ خو فَرارِش بیهِ وَ بوشو بیابون و فِرعونِ سَربازون دِ نوتونسچون جاوِ آندارِندِه.

موسی بیابون مونه دِرو از مصر چوپونیش میه. آ ایدینه زِینیهِ وی وِییش یِه آقا دِ و دو دونه فیریش بِزاست.

ای رِو، وقتی که موسی پیَر زَنَرِش چَروایون مِپّاچه، اینِه بوتیش وین که مِوَشَس ولی مینیسوت. پَس بیشو نَزدیک تا حالی آوه که عِلَتِش چو با. وَ موسی بوته‌ی شُعله‌ِ وَرِ نَزدِکاوِه، خدا جا بوتی لابه لا دِ جارا نِداش آدا که: «چوستونی بَرو، چونکه آ مَکانی که جا سَرِ بَشتایشه، مُقدَسِه.»

بَعدش خدا واچه: «اَز رَنج و مصیبَتِ قومِ خوشتَنَرِم، مِصرِمونِ ویندی. اَ اِشته فرعونِ پَلِف موروستِم تا چِمه قومِ اَز بَردِگی مصر نِجات آدِی. اَ سرزِمین کنعون آندِمه جانا، سَرزَمینی که وَعده‌ی جاوِ به ابراهیم، اسحاق و یعقوب آده ویمِه.»

موسی واچه: اِگه قوم چِمِه خو آپَرسَچون که چه کَسی چیمیش بِروستا، چه واچِمه؟! خدا خدا واچه: «(یِیمِه آ که یِیمه). جانا واتَن یِیمِه، چیمیش شوما پَلِف بِروستا. همچِنین جانارا واتَن که اَ یَهُوَه خدای پِیه ریون ابراهیم، اسحاق و یعقوب یِیمه. چِمه نوم تا ابد هَمی اِمه.»

موسی مِنوقوچّه فِرعونِ پَلِف بوشو، چون مِتَرسَست که نوتونه خور گَپ بِزَنه،. بنابراین خدا موسی بِرار هارونِش بُروستای تا جا کمک یَرِه