۸. خدا یوسوب (یوسف) و چه خانواده نجاته بَدا
چند سالی به دوم، وختی کی یعقوب پیره مردی آبه، اٚشتن یوسفَه زوئَه کی به نه خیلی خَش به، آداشَه کی بوشو اٚشتَن برامون سلامتی کا کی کابین رمه چارنٚسته خبر بوئرو.
یوسفی بٚرایه بَه کاشون خیلی بد اَوی، چون یعقوب به نه گٚردی کا ور به خَش و یوسفی نی خاوی کا ویندهبه بهمون شاگیرییه بکرد. وختی یوسف اٚشتن بٚرامون ور شه، امون ا گته و کنیزاَخرشه تاجیرونشون خٚرته.
یوسفی بٚرایه که دنٚرستَهیی، چهیی شَویشون پزارنٚسته ئو بهشون بٚزهخون پشنده. شویشون اٚشتن دده آزونوسته تا فکر بٚکرو وحشییه حیوونییه یوسف کشته. یعقوب خیلی ناراحت آبه.
کنیز اخرشه تاجیرون یوسف به میصر (مصر) برده. مصر یال و زورارَه مملکتی به کی نیلَه رٚبار (رود نیل) وری کا به. اَمون اَشون به ایله ثروتمنده مقامداری خٚرته. یوسفی اٚشتَن اربابی چاک ختمت کرده ئو خٚدا نی به برکت دوئه.
اَ ثرمند و مقامداری ژنی پیسته یوسفینه بٚخٚسو ولی یوسفی قبول نکرده کی نیسبت به خدا گناخ بکرو. اَ ژن عصبانی آبه ئو ناروائَه تامتی (تهمتی) شی یوسفی ژه. اَ دستگیر به ئو زیندان دگنٚسته. ولی یوسف حتّی زیندانی کا نی بَه خٚدا بفادار منده ئو خدا بیی برکت دوئه.
دٚه سال دیورده به دوم، یوسف هله زیندانی کا به، هرچنه کی بیگناخ به. ای شَوی فیرئونی (فرعون: میصرییه اٚشتَن شامون فرعون اَواجین) دٚه گٚلَه خاو وینده کی اَش خیلی موشوّش آکرده. چه موشاویرون هیچ کٚرمی نٚشاستَه واته فرعونی خاوون منِه (معنی) چیچییَه.
چون خدا خاوی مَنِه کرده قودرت یوسفی دوئهبه، فرعونی اَش زینانی به اٚشتَن ور دَخَندَه تا چه خاوی منه بکرو. یوسفی به واته: «خدا هف سال فٚرَوونه محصولی بدای ولی چه دوملهکا، هف سال قَطی (قحطی) ببی.»
یوسفی شخصییتی اَ جور فرعونی سر تثیر (تأثیر) نوئه کی اَش مصری دومه مقامداره شخص آکرده.
یوسفی مردومی واته کی اَ هف سالی کی محصولی را فرَوونی ببی، خراک امبار بکرون. دومله وختی کی قطی شورو به، یوسف ا محصولون مردومی اخرَشی تا اندازه قَدَر خٚراکشون بوبو.
قَطی و یالَه خٚشکی نه فقط مصر کی کنعانی مملکت، جگایی کی یعقوب و چه خانواده زندگی اکرینشنی گته به.
هَهخونَهی یعقوبی اٚشتن زوئَهمون یالهگٚلَهیهش آدان مصر تا خراک تهییه بکرون. وختی ایه یوسفی نه درستین تا به کا خراک بٚخٚرون، اَشون آنٚزونوستَه. ولی یوسفی ایه آزونوستین.
یوسفی اشتن برامون عوضکرده خونهی اِهش آزٚماییش کردین. دوملهش واته: «از یوسف،شٚمه برام، مترسه. شمه به من بدی کرده، ولی خدا شمه بدی به چاکی آگاردٚنٚسته. بره و مصری کا زندگی بکره و از بشام اییا همه چی شمه را و شمه خانوادهمون را حاضر آکرده.»
یوسفی برایه آگردستین که ئو یوسفی زنده¬بِه خبرشون اٚشتن ددَه یعقوبی را واته. اَ خیلی شاد آشه.
اگم چٚه یعقوبی پیرهمردی آبَهبَه، اٚشتن خانوادهنهش کوچ کرده مصر و یندٚه وری کا شون اوئه زندگی کرده. یعقوبی اٚشتن مردِه به نَه اٚشتَن زوئهمون همهگٚله برکت دوئه.
عهد و قراری کی خدا ابراهیمی نه دبستهبه، اسحاقی به دوم یعقوبی و دومله چه دانزه زوئه و چهمون خانوادهمون دَرَسته. یعقوبی دانزه گٚله زوئه نسلی کا ایسراییلی قومی (قوم اسرائیل) دانزه قبیله به ووجود آمین.
گته نقلی موقدسه کیتابی کا: پیدایشی کیتاب ۳۷ مه فصل تا ۵۰ مه فصل
رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراکگذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).